Rodzaj pracy silnika określa, w jakich warunkach czasowych silnik może być obciążany bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury. Oznaczenia te znajdują się na tabliczce znamionowej, np. S1, S2, S3.
S1 — praca ciągła
S1 oznacza pracę ciągłą przy stałym obciążeniu. Silnik może pracować tak długo, aż osiągnie stan cieplnie ustalony, a następnie kontynuować pracę bez przegrzewania.
W zadaniach egzaminacyjnych sformułowanie „obciążenie długotrwałe” najczęściej wskazuje właśnie na silnik o rodzaju pracy S1.
S2 — praca krótkotrwała
S2 oznacza pracę krótkotrwałą. Silnik może pracować z określonym obciążeniem tylko przez podany czas, np. S2-30 min. Po tym czasie musi nastąpić przerwa na ostygnięcie do temperatury otoczenia.
Silnik oznaczony S2 nie jest właściwy do pracy długotrwałej przy stałym obciążeniu, jeśli nie przewidziano odpowiednich przerw chłodzących.
Dlaczego to ważne?
Przy doborze silnika nie wystarczy sprawdzić mocy i napięcia. Trzeba zweryfikować również:
- układ połączeń uzwojeń,
- napięcie znamionowe,
- rodzaj pracy,
- warunki środowiskowe i stopień ochrony IP.
Przykład: jeśli silnik ma pracować długo w sieci 3 × 400 V w połączeniu Δ, poprawny będzie silnik opisany jako 400/690 V Δ/Y oraz S1.