Rozruch bezpośredni polega na przyłączeniu uzwojeń silnika trójfazowego bezpośrednio do sieci zasilającej, np. 3 × 400 V. Jest to najprostszy sposób uruchamiania silnika indukcyjnego klatkowego.
Cechy rozruchu bezpośredniego
Podczas rozruchu bezpośredniego silnik pobiera duży prąd rozruchowy, zwykle kilka razy większy od prądu znamionowego. Może to powodować:
- chwilowe spadki napięcia w sieci,
- zakłócenia pracy innych odbiorników,
- większe obciążenie zabezpieczeń i aparatury łączeniowej,
- udary mechaniczne w napędzie.
Dlatego rozruch bezpośredni stosuje się głównie dla silników o mniejszej mocy.
Wartość egzaminacyjna
W zadaniach egzaminacyjnych dla sieci elektroenergetycznej o napięciu 400 V przyjmuje się najczęściej, że dopuszczalna moc trójfazowego silnika indukcyjnego wynosi:
- do 5,5 kW przy włączaniu bezpośrednim,
- do 15 kW przy włączaniu za pomocą przełącznika gwiazda-trójkąt.
Dlatego w pytaniu z tabelą poprawna para wartości to: 5,5 kW oraz 15 kW.
Kiedy nie stosować rozruchu bezpośredniego?
Rozruch bezpośredni może być niewłaściwy, gdy silnik ma dużą moc, sieć jest słaba lub odbiornik napędzany nie powinien być gwałtownie rozpędzany. W takich przypadkach stosuje się np. rozruch gwiazda-trójkąt, softstart albo falownik.