Silnik bocznikowy prądu stałego

Słownik kwalifikacji ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych

Silnik bocznikowy prądu stałego ma uzwojenie wzbudzenia połączone równolegle z obwodem twornika. Oznacza to, że twornik i uzwojenie wzbudzenia są zasilane z tego samego napięcia sieci prądu stałego.

Na schematach często spotyka się oznaczenia:
- A1, A2/B2 – zaciski obwodu twornika,
- E1, E2 – zaciski uzwojenia wzbudzenia,
- Rfr – rezystor regulacyjny w obwodzie wzbudzenia.

Podstawowe zależności

Moment elektromagnetyczny silnika prądu stałego można opisać zależnością:

M ≈ k · Φ · Ia

gdzie:
- Φ – strumień magnetyczny wzbudzenia,
- Ia – prąd twornika.

Prędkość obrotowa zależy w przybliżeniu od zależności:

n ≈ (U − Ia · Ra) / (k · Φ)

Jeżeli zwiększy się rezystancję w obwodzie wzbudzenia, to prąd wzbudzenia maleje, a więc maleje również strumień magnetyczny Φ. Mniejszy strumień powoduje wzrost prędkości obrotowej.

Praca przy stałym momencie obciążenia

Gdy moment obciążający jest stały, silnik musi wytworzyć taki sam moment. Skoro strumień Φ maleje, to aby zachować moment, musi wzrosnąć prąd twornika Ia. W efekcie rośnie także prąd pobierany z sieci, mimo że prąd wzbudzenia maleje.

Wniosek egzaminacyjny: zwiększenie rezystancji Rfr w obwodzie wzbudzenia silnika bocznikowego powoduje wzrost prędkości obrotowej i wzrost prądu pobieranego z sieci.