Styki pomocnicze stycznika służą do sterowania, sygnalizacji i realizacji blokad elektrycznych. Nie zasilają bezpośrednio silnika, lecz pracują w obwodzie sterowania, np. w obwodzie cewki innego stycznika.
Oznaczenia styków pomocniczych
Najczęściej spotykane oznaczenia są zgodne z zasadą:
- 13-14 – styk zwierny NO, czyli normalnie otwarty; zamyka się po zadziałaniu stycznika,
- 21-22 – styk rozwierny NC, czyli normalnie zamknięty; otwiera się po zadziałaniu stycznika.
Przykład: styk K1 21-22 jest stykiem rozwiernym stycznika K1. Gdy K1 nie jest załączony, styk powinien przewodzić. Jeśli w tym stanie na styku występuje pełne napięcie sterowania, oznacza to przerwę w tym miejscu.
Typowe zastosowania
Styki pomocnicze stosuje się m.in. do:
- podtrzymania pracy stycznika po puszczeniu przycisku START,
- blokady elektrycznej dwóch styczników,
- sygnalizacji załączenia lub wyłączenia urządzenia,
- uzależnienia pracy jednego układu od stanu drugiego.
Znaczenie diagnostyczne
Podczas pomiaru napięcia na styku pomocniczym ważna jest interpretacja wyniku:
- na styku zamkniętym powinno być około 0 V,
- na styku otwartym, przez który nie może popłynąć prąd, może pojawić się pełne napięcie sterowania, np. 230 V.
Dlatego napięcie 230 V na styku 21-22, który powinien być zamknięty, wskazuje na jego uszkodzenie lub brak ciągłości.