Gaz inertny to gaz obojętny chemicznie, który nie podtrzymuje spalania i ogranicza ryzyko reakcji z transportowanym materiałem. W technice stosuje się go m.in. tam, gdzie występuje zagrożenie pożarem lub wybuchem pyłów.
Zastosowanie przy transporcie biomasy pylistej
Biomasa w formie pyłu, np. pył drzewny, słoma rozdrobniona lub pył z pelletu, może tworzyć z powietrzem mieszaninę wybuchową. Jeśli w instalacji pojawi się źródło zapłonu, np. iskra, przegrzany element albo wyładowanie elektrostatyczne, może dojść do zapłonu lub eksplozji pyłu.
Dlatego do przewozu lub pneumatycznego transportu biomasy pylistej powinno się stosować gaz inertny, ponieważ zmniejsza on zawartość tlenu w przestrzeni transportowej. Bez odpowiedniej ilości tlenu proces spalania nie może przebiegać normalnie.
Przykłady gazów inertnych
Do gazów inertnych zalicza się m.in.:
- azot,
- dwutlenek węgla,
- argon.
W praktyce przemysłowej często stosuje się azot, ponieważ jest łatwo dostępny i skutecznie wypiera tlen.
Dlaczego nie powietrze ani gazy palne?
Powietrze zawiera tlen, który podtrzymuje spalanie. Gazy palne, np. gaz ziemny lub błotny, dodatkowo zwiększałyby zagrożenie pożarem i wybuchem. Gaz inertny działa odwrotnie — tworzy atmosferę ochronną.
Zapamiętaj
Przy transporcie biomasy w postaci pyłu najbezpieczniejszy jest gaz inertny, ponieważ ogranicza dostęp tlenu i zmniejsza ryzyko zapłonu mieszaniny pyłowo-powietrznej.