Infradźwięki elektrowni wiatrowej

Słownik kwalifikacji ELE.10 - Montaż i uruchamianie urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

Infradźwięki to fale akustyczne o bardzo niskiej częstotliwości, zwykle poniżej progu słyszalności człowieka. W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej podaje się zakres od 1 do 20 Hz. Człowiek zazwyczaj ich nie słyszy, ale mogą być wykrywane pomiarowo i są uwzględniane przy analizie oddziaływania instalacji na otoczenie.

Dlaczego dotyczą elektrowni wiatrowych?

Elektrownia wiatrowa może generować drgania i dźwięki o niskich częstotliwościach wskutek:
- obrotu łopat wirnika,
- przepływu powietrza wokół łopat,
- pracy gondoli, przekładni i generatora,
- zmiennych warunków wiatrowych.

Z tego powodu podczas wyboru lokalizacji turbiny wiatrowej należy brać pod uwagę nie tylko produkcję energii, ale też oddziaływanie akustyczne na ludzi, zwierzęta i zabudowę mieszkalną.

Znaczenie przy wyborze miejsca

Przy planowaniu elektrowni wiatrowej analizuje się m.in.:
- odległość od budynków mieszkalnych,
- ukształtowanie terenu,
- kierunki i prędkości wiatrów,
- poziom hałasu słyszalnego i niskoczęstotliwościowego,
- możliwość przenoszenia drgań.

W praktyce wykonuje się ocenę oddziaływania na środowisko oraz obliczenia lub pomiary akustyczne. Celem jest ograniczenie uciążliwości i spełnienie wymagań prawnych.

Ważne egzaminacyjnie

Jeżeli w pytaniu pojawia się informacja o infradźwiękach 1–20 Hz i wyborze miejsca instalacji, najbardziej typową odpowiedzią jest elektrownia wiatrowa. Pompy ciepła, biogazownie i turbiny wodne również mogą emitować hałas, ale infradźwięki są charakterystycznie kojarzone z turbinami wiatrowymi.