Klasa szorstkości terenu określa, jak bardzo ukształtowanie i pokrycie powierzchni ziemi hamuje przepływ wiatru. Im więcej przeszkód, takich jak budynki, drzewa, zabudowa czy nierówności terenu, tym większa szorstkość i tym gorsze warunki dla pracy elektrowni wiatrowej.
Znaczenie w energetyce wiatrowej
Dla turbiny wiatrowej najkorzystniejsze są miejsca, w których wiatr jest:
- silny,
- stabilny,
- mało turbulentny,
- niezaburzony przez przeszkody terenowe.
Niska klasa szorstkości oznacza, że wiatr traci mniej energii przy powierzchni gruntu. Dzięki temu na wysokości wirnika turbiny można uzyskać większą prędkość wiatru, a więc większą produkcję energii.
Przykładowe klasy szorstkości
Orientacyjnie:
- 0 – powierzchnia wody, morze, jezioro,
- 0,5 – bardzo otwarty teren bez przeszkód,
- 1,0 – otwarte tereny z nielicznymi przeszkodami,
- 1,5–2,0 – tereny rolnicze z zabudową, drzewami, żywopłotami,
- 2,5 i więcej – teren bardziej zabudowany lub zalesiony.
Odpowiedź egzaminacyjna
W pytaniu podano odpowiedzi: 1,0; 1,5; 2,0; 2,5. Spośród nich najlepsze warunki dla energetyki wiatrowej występują przy klasie szorstkości 1,0, ponieważ oznacza ona teren stosunkowo otwarty i mało zaburzający przepływ wiatru.
W praktyce lokalizacja turbiny powinna być analizowana razem z prędkością wiatru, wysokością masztu, turbulencją, przeszkodami terenowymi oraz strefą energetyczną wiatru.