Kontrola płynu solarnego jest częścią okresowego, najczęściej rocznego przeglądu instalacji kolektorów słonecznych. Płyn solarny, zwykle roztwór glikolu, odpowiada za odbiór ciepła z kolektorów i przekazanie go do wymiennika lub zasobnika. Z czasem może ulegać starzeniu, przegrzewaniu, rozcieńczeniu albo zanieczyszczeniu.
Parametry podlegające ocenie
Podczas przeglądu sprawdza się przede wszystkim:
- ilość płynu w instalacji lub jego poziom w układzie serwisowym,
- gęstość / stężenie glikolu, które informują o odporności na zamarzanie,
- barwę i przejrzystość, ponieważ zmiana koloru, ściemnienie lub zmętnienie mogą świadczyć o degradacji płynu,
- często także pH oraz obecność osadów lub zanieczyszczeń.
Do oceny stężenia glikolu stosuje się między innymi refraktometr, który pozwala określić temperaturę krzepnięcia płynu.
Czego nie ocenia się standardowo?
Parametrem, który nie jest typowym kryterium oceny stanu płynu solarnego, jest zapach. Jest on cechą subiektywną, niemiarodajną i nie daje wiarygodnej informacji o właściwościach roboczych płynu. W praktyce ważniejsze są parametry możliwe do sprawdzenia wizualnie lub pomiarowo.
Znaczenie kontroli
Zły stan płynu solarnego może powodować:
- spadek sprawności instalacji,
- ryzyko zamarznięcia czynnika,
- korozję elementów układu,
- powstawanie osadów i blokowanie przepływu,
- uszkodzenie pompy obiegowej lub wymiennika.
Regularna kontrola płynu pozwala wykryć problemy przed awarią instalacji solarnej.