Montaż kolektorów słonecznych na gruncie

Słownik kwalifikacji ELE.10 - Montaż i uruchamianie urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

Montaż kolektorów słonecznych na gruncie polega na ustawieniu kolektorów na specjalnej konstrukcji nośnej, która jest zakotwiona lub posadowiona na fundamentach. Takie rozwiązanie stosuje się wtedy, gdy dach ma niewłaściwą orientację, zbyt małą powierzchnię, nieodpowiednią nośność albo jest zacieniony.

Najważniejsze cechy montażu gruntowego

Przy montażu na gruncie łatwiej dobrać:
- odpowiedni kąt nachylenia kolektorów,
- korzystną orientację względem stron świata,
- miejsce o dobrym nasłonecznieniu,
- wygodny dostęp do przeglądów i konserwacji.

Nie oznacza to jednak, że montaż gruntowy jest pozbawiony zagrożeń konstrukcyjnych.

Główne ryzyko: nierównomierne osiadanie fundamentów

Kolektory ustawione na konstrukcji nośnej są szczególnie narażone na nierównomierne osiadanie fundamentów. Może ono wystąpić, gdy grunt pod podporami ma różną nośność, został źle zagęszczony albo fundamenty wykonano niejednakowo.

Skutki nierównomiernego osiadania to m.in.:
- przechylenie konstrukcji,
- zmiana kąta ustawienia kolektorów,
- naprężenia w ramach i połączeniach,
- ryzyko rozszczelnienia instalacji rurowej,
- pogorszenie stabilności całego zestawu.

O czym pamiętać przy wykonaniu?

Przed montażem należy ocenić warunki gruntowe, prawidłowo wykonać fundamenty i zapewnić stabilne zakotwienie konstrukcji. Ważne jest także zabezpieczenie elementów metalowych przed korozją oraz zachowanie odporności konstrukcji na wiatr i obciążenia śniegiem.

W pytaniach egzaminacyjnych montaż gruntowy kolektorów kojarz przede wszystkim z problemem posadowienia konstrukcji, a nie z gorszym nasłonecznieniem czy większymi stratami ciepła do gruntu.