Parownik to element obiegu chłodniczego pompy ciepła, w którym czynnik roboczy pobiera ciepło z otoczenia i odparowuje, czyli zmienia stan skupienia z cieczy w parę.
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie:
Parownik = pobieranie ciepła z dolnego źródła.
Dolnym źródłem może być np. powietrze zewnętrzne, grunt albo woda. Nawet gdy temperatura otoczenia jest niska, czynnik chłodniczy ma odpowiednio niską temperaturę wrzenia, dlatego może odebrać energię cieplną z otoczenia.
Co dzieje się w parowniku?
W parowniku zachodzą kolejno:
- dopływ czynnika chłodniczego o niskim ciśnieniu i niskiej temperaturze,
- odbiór ciepła z dolnego źródła,
- odparowanie czynnika chłodniczego,
- odpływ pary czynnika do sprężarki.
Parownik nie wytwarza energii elektrycznej i nie zamienia energii elektrycznej na ciepło. Jego zadaniem nie jest też oddawanie ciepła do instalacji grzewczej — tę funkcję pełni skraplacz.
Parownik a skraplacz
- Parownik pobiera ciepło z otoczenia.
- Skraplacz oddaje ciepło do instalacji grzewczej budynku.
Przykład
W powietrznej pompie ciepła parownik znajduje się w jednostce zewnętrznej. Wentylator przepływa przez niego powietrzem zewnętrznym, a czynnik chłodniczy odbiera z tego powietrza ciepło i odparowuje.
Typowy błąd egzaminacyjny
Częsty błąd to mylenie parownika ze skraplaczem. Jeśli pytanie dotyczy pobierania ciepła z otoczenia, chodzi o parownik. Jeśli dotyczy oddawania ciepła do budynku, chodzi o skraplacz.