Moc wyjściową modułu fotowoltaicznego wyznacza się z zależności:
P = U × I
czyli jako iloczyn napięcia i prądu po stronie prądu stałego DC. Dlatego do podstawowego pomiaru mocy elektrycznej modułu PV stosuje się woltomierz i amperomierz.
Jak podłącza się przyrządy?
- Woltomierz podłącza się równolegle do zacisków modułu lub obciążenia.
- Amperomierz podłącza się szeregowo w obwód, aby mierzył prąd płynący przez odbiornik.
- Pomiar wykonuje się przy podłączonym obciążeniu, ponieważ sama wartość napięcia jałowego lub prądu zwarcia nie daje rzeczywistej mocy użytkowej.
Punkt mocy maksymalnej
W danych katalogowych modułu PV często podaje się:
- Uoc – napięcie obwodu otwartego, czyli napięcie jałowe,
- Isc – prąd zwarcia,
- Um lub Vmp – napięcie w punkcie mocy maksymalnej,
- Im lub Imp – prąd w punkcie mocy maksymalnej,
- Pmax – moc maksymalną.
Moc maksymalną można sprawdzić obliczeniowo:
Pmax ≈ Um × Im
Przykład: jeśli moduł ma Um = 36,9 V oraz Im = 5,37 A, to moc wynosi około:
36,9 V × 5,37 A ≈ 198 W
Czego nie używa się do tego pomiaru?
Miernik natężenia oświetlenia lub miernik promieniowania słonecznego służy do oceny warunków oświetleniowych, a nie bezpośrednio do pomiaru mocy elektrycznej modułu. Mostek Graetza służy do prostowania prądu przemiennego, więc również nie jest właściwym przyrządem do pomiaru mocy wyjściowej baterii słonecznej.