Próba szczelności instalacji solarnej to czynność kontrolna wykonywana po montażu lub naprawie obiegu solarnego. Jej celem jest sprawdzenie, czy rury, złączki, kolektory, wymiennik ciepła, armatura i połączenia nie przeciekają pod zadanym ciśnieniem.
Na czym polega próba szczelności?
Typowa procedura obejmuje:
- podłączenie węża do zaworu napełniająco-spustowego, np. zaworu KFE,
- napełnienie obiegu płynem solarnym lub medium testowym,
- odpowietrzenie instalacji, także wymiennika ciepła,
- podniesienie ciśnienia do wartości próbnej, np. około 4,5–5 bar, zgodnie z dokumentacją producenta,
- zamknięcie zaworów,
- obserwację manometru oraz kontrolę wzrokową rur i połączeń,
- usunięcie nieszczelności i ponowne wykonanie kontroli.
Jak rozpoznać ją w pytaniu egzaminacyjnym?
Charakterystyczne zwroty to: podnieść ciśnienie, zamknąć zawory, kontrola wzrokowa rur i połączeń, usunąć nieszczelności, sprawdzić ponownie. Jeżeli instrukcja kończy się oceną przecieków lub spadku ciśnienia, chodzi o próbę szczelności.
Różnica względem płukania instalacji
Płukanie ma na celu usunięcie zanieczyszczeń z obiegu. Próba szczelności ma sprawdzić, czy instalacja utrzymuje wymagane ciśnienie i czy nie występują przecieki. W praktyce niektóre czynności, np. przepompowanie płynu i odpowietrzenie, mogą wyglądać podobnie, ale decydujący jest etap kontroli ciśnienia oraz nieszczelności.