Kamera termowizyjna
Słownik kwalifikacji ELE.11 - Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
Kamera termowizyjna to przyrząd pomiarowy służący do obrazowania rozkładu temperatury na powierzchni badanych obiektów. Wykrywa promieniowanie podczerwone emitowane przez ciało i przekształca je w obraz termiczny, czyli termogram.
W energetyce odnawialnej i technice budynkowej kamera termowizyjna jest wykorzystywana m.in. do oceny strat ciepła w ogrzewanych obiektach.
Do czego służy w diagnostyce budynku?
Kamera termowizyjna pozwala wykryć miejsca, przez które ucieka ciepło, np.:
- mostki termiczne,
- nieszczelności okien i drzwi,
- braki lub uszkodzenia izolacji cieplnej,
- zawilgocenia przegród budowlanych,
- nieszczelności instalacji grzewczych,
- nieprawidłową pracę ogrzewania podłogowego.
Na termogramie cieplejsze i chłodniejsze miejsca są przedstawione różnymi kolorami. Dzięki temu można szybko wskazać obszary wymagające naprawy lub docieplenia.
Warunki poprawnego badania
Aby pomiar był wiarygodny, należy zapewnić odpowiednie warunki:
- różnica temperatur między wnętrzem a otoczeniem powinna być wyraźna, zwykle co najmniej kilkanaście stopni,
- badanie najlepiej wykonywać w sezonie grzewczym,
- należy unikać silnego nasłonecznienia elewacji,
- trzeba uwzględnić wpływ wiatru, deszczu i wilgotności.
Dlaczego nie woltomierz ani amperomierz?
Woltomierz mierzy napięcie elektryczne, a amperomierz natężenie prądu. Nie służą one do lokalizacji strat ciepła w budynku. Do tego celu stosuje się urządzenia mierzące lub obrazujące temperaturę, przede wszystkim kamerę termowizyjną.