Korozja elektrochemiczna

Słownik kwalifikacji ELE.11 - Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

Korozja elektrochemiczna to niszczenie metalu zachodzące w obecności elektrolitu, np. wody użytkowej zawierającej rozpuszczone sole mineralne. W zbiornikach c.w.u. dotyczy głównie elementów stalowych mających kontakt z wodą.

Jak powstaje?

W zbiorniku mogą występować różne metale lub miejsca o różnym potencjale elektrochemicznym. W obecności wody tworzy się ogniwo galwaniczne. Jeden obszar staje się anodą i ulega rozpuszczaniu, czyli korozji.

Przykład: stalowy zbiornik c.w.u. mimo emalii ochronnej może mieć mikrouszkodzenia powłoki. W tych miejscach stal jest narażona na korozję.

Rola anody magnezowej

Anoda magnezowa działa jako anoda protektorowa, czyli element poświęcany. Magnez ma niższy potencjał elektrochemiczny niż stal, dlatego koroduje zamiast ścian zbiornika.

Dzięki temu:
- chroni stalowy zbiornik przed korozją elektrochemiczną,
- wydłuża trwałość zasobnika c.w.u.,
- jest często warunkiem utrzymania gwarancji producenta.

Dlaczego trzeba ją wymieniać?

Anoda magnezowa stopniowo się zużywa. Gdy zostanie nadmiernie skorodowana, przestaje skutecznie chronić zbiornik. Dlatego podczas przeglądów należy kontrolować jej stan i wymieniać zgodnie z DTR lub zaleceniami producenta.

Ważne rozróżnienie egzaminacyjne

Anoda magnezowa nie zabezpiecza przed zagotowaniem wody ani przed osadzaniem się kamienia kotłowego. Jej podstawową funkcją jest ochrona przed korozją elektrochemiczną.