pH płynu solarnego

pH płynu solarnego informuje o jego odczynie chemicznym. W instalacjach solarnych najczęściej stosuje się mieszaninę wody i glikolu z dodatkami antykorozyjnymi. Prawidłowe pH jest ważne, ponieważ wpływa na ochronę elementów instalacji przed korozją oraz na trwałość samego czynnika.

Znaczenie pH w eksploatacji

Zbyt niskie pH oznacza odczyn kwaśny. Może to świadczyć o degradacji glikolu, np. wskutek przegrzewania podczas stagnacji kolektorów. Kwaśny płyn przyspiesza korozję rur, wymienników, pomp i armatury.

Zbyt wysokie pH również może być niekorzystne, ale w praktyce egzaminacyjnej ważne jest, że sprawny płyn solarny ma zwykle odczyn lekko zasadowy.

Typowe wartości oceniane na egzaminie

W zadaniach dotyczących instalacji solarnych za poprawny stan płynu uznaje się często sytuację, gdy:

• pH wynosi około 8–10,
• temperatura krzepnięcia zapewnia ochronę przed mrozem, np. około -30°C,
• płyn nie ma osadów, zanieczyszczeń ani zapachu spalenizny.

Przykład: jeżeli analiza wykazała pH 9,5 i mrozoodporność -30°C, wymiana czynnika solarnego nie jest wymagana.

Kiedy płyn należy wymienić?

Wymianę należy rozważyć, gdy:

• pH spadło do wartości kwaśnych, np. około 5,
• temperatura krzepnięcia jest za wysoka, np. 0°C lub -5°C,
• płyn zmienił barwę, zgęstniał lub wytrącił osad,
• instalacja często pracowała w stanie stagnacji.

Zapamiętaj

Dobre parametry płynu solarnego to jednocześnie odpowiednie pH i odpowiednia mrozoodporność. Samo dobre pH nie wystarczy, jeśli płyn może zamarznąć zimą.