Próba szczelności instalacji F-gazów
Słownik kwalifikacji ELE.11 - Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
Próba szczelności instalacji F-gazów w pompie ciepła lub układzie chłodniczym polega na sprawdzeniu, czy układ nie ma nieszczelności, zanim zostanie napełniony czynnikiem chłodniczym albo ponownie uruchomiony po naprawie.
Jakiego gazu używa się do próby?
Do próby szczelności przy podwyższonym ciśnieniu stosuje się azot techniczny. Jest to gaz obojętny, niepalny i bezpieczny dla elementów układu chłodniczego, jeśli używa się go zgodnie z procedurą serwisową.
Nie wolno stosować tlenu, ponieważ w kontakcie z olejem chłodniczym i podwyższonym ciśnieniem może stworzyć zagrożenie pożaru lub wybuchu. Wodór również nie jest standardowym gazem do klasycznej próby ciśnieniowej, a dwutlenek węgla nie jest typowym wyborem serwisowym do takich prób w pompach ciepła.
Na czym polega badanie?
Typowa procedura obejmuje:
- podłączenie butli z azotem przez reduktor ciśnienia,
- podniesienie ciśnienia w układzie do wartości określonej przez producenta,
- kontrolę wskazań manometru lub manifoldu,
- sprawdzenie połączeń pod kątem nieszczelności,
- obserwację, czy ciśnienie nie spada w czasie próby.
Ważne zasady
- Ciśnienie próby musi być zgodne z dokumentacją techniczną urządzenia.
- Azot należy podawać przez reduktor, nigdy bezpośrednio z butli.
- Po pozytywnej próbie szczelności wykonuje się zwykle próżniowanie układu.
W pytaniach egzaminacyjnych odpowiedź na hasło „próba szczelności instalacji F-gazów przy podwyższonym ciśnieniu” to najczęściej: azot techniczny.