Różnica temperatur między parownikiem a skraplaczem
Słownik kwalifikacji ELE.11 - Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
W pompie ciepła kluczowe znaczenie dla efektywności ma różnica między temperaturą dolnego źródła dostarczanego do parownika a temperaturą górnego źródła odbierającego ciepło ze skraplacza. Im ta różnica jest mniejsza, tym pompa ciepła pracuje efektywniej i osiąga wyższy współczynnik COP.
Dlaczego mała różnica temperatur zwiększa sprawność?
Czynnik chłodniczy w parowniku pobiera ciepło z otoczenia, np. z powietrza, gruntu lub wody. Następnie sprężarka podnosi jego ciśnienie i temperaturę, aby w skraplaczu mógł oddać ciepło do instalacji grzewczej.
Gdy różnica temperatur jest duża, sprężarka musi wykonać większą pracę. Zużywa wtedy więcej energii elektrycznej, a COP spada. Gdy różnica temperatur jest mała, wymagany spręż jest mniejszy, więc zużycie energii jest niższe.
Przykłady korzystnych warunków pracy
- ogrzewanie podłogowe z niską temperaturą zasilania, np. 30–35°C,
- dobrze dobrane, przewymiarowane grzejniki niskotemperaturowe,
- stabilne dolne źródło, np. grunt lub woda,
- unikanie niepotrzebnie wysokiej temperatury c.w.u.,
- prawidłowa regulacja krzywej grzewczej.
Wniosek egzaminacyjny
Pompa ciepła osiąga najwyższą efektywność, gdy temperatura odbiornika ciepła na skraplaczu jest możliwie niska, a temperatura źródła dla parownika możliwie wysoka. Oznacza to, że różnica temperatur powinna być jak najmniejsza.