Słoma żółta jako paliwo w kotłach na biomasę
Słoma żółta to świeża lub słabo sezonowana słoma, zwykle o jasnej, żółtej barwie. W energetyce odnawialnej może być stosowana jako biomasa rolnicza, ale jest paliwem problematycznym dla kotłów.
Dlaczego słoma żółta sprzyja korozji i żużlowaniu?
Największy problem wynika z jej składu chemicznego. Słoma żółta zawiera stosunkowo dużo:
- chloru, który przyspiesza korozję elementów kotła,
- potasu i sodu, które obniżają temperaturę topnienia popiołu,
- związków mineralnych tworzących łatwo topliwe osady.
Podczas spalania składniki te mogą tworzyć agresywne związki osadzające się na powierzchniach wymiany ciepła. Prowadzi to do korozji wysokotemperaturowej, zarastania kanałów spalinowych oraz powstawania spieków i żużla.
Żużel w kotle
Żużel powstaje, gdy popiół z paliwa mięknie lub topi się w temperaturze panującej w komorze spalania. Po ostygnięciu tworzy twarde spieki, które utrudniają dopływ powietrza, pogarszają spalanie i mogą uszkadzać ruszt lub palnik.
Słoma żółta a słoma szara
W porównaniu ze słomą żółtą, słoma szara jest zwykle bardziej sezonowana i wypłukana przez opady. Dzięki temu zawiera mniej chloru i części związków alkalicznych, więc jest bezpieczniejsza dla kotła.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie dotyczy największego wpływu na korozję i powstawanie żużla podczas spalania biomasy rolniczej, szczególnie niekorzystna jest słoma żółta.