Stagnacja kolektora słonecznego

Co to jest stagnacja kolektora słonecznego?

Stagnacja kolektora słonecznego to stan, w którym kolektor jest silnie nasłoneczniony, ale instalacja nie odbiera z niego ciepła. Dzieje się tak np. przy wyłączonej pompie obiegowej, braku poboru ciepłej wody, zaniku zasilania albo przegrzaniu zasobnika c.w.u.

W stanie stagnacji temperatura elementów kolektora szybko rośnie, ponieważ energia promieniowania słonecznego nie jest odprowadzana przez czynnik roboczy.

Temperatura stagnacji

W płaskim kolektorze słonecznym miedziany absorber może osiągnąć temperaturę około +150°C. Jest to wartość typowa dla pytań egzaminacyjnych dotyczących kolektorów płaskich.

Dla porównania:
- normalna praca instalacji solarnej: zwykle kilkadziesiąt stopni Celsjusza,
- kolektor płaski w stagnacji: około 150°C,
- kolektor próżniowy w stagnacji: może osiągać znacznie wyższe temperatury.

Skutki stagnacji

Stagnacja może powodować:
- wzrost ciśnienia w instalacji solarnej,
- odparowanie części czynnika solarnego,
- szybszą degradację glikolu,
- obciążenie termiczne uszczelek i izolacji,
- zadziałanie zabezpieczeń instalacji.

Co warto zapamiętać na egzamin?

Jeżeli pytanie dotyczy miedzianego absorbera w płaskim kolektorze słonecznym w stanie stagnacji, prawidłowa odpowiedź to zwykle:

około +150°C.

Nie należy mylić tej temperatury z temperaturą c.w.u. w zasobniku, która jest znacznie niższa i najczęściej wynosi około 45-60°C.