Strata ciśnienia w przewodach instalacji solarnej

Strata ciśnienia to spadek ciśnienia czynnika solarnego podczas przepływu przez rury, kształtki, zawory i inne elementy instalacji. Wynika głównie z tarcia cieczy o ścianki przewodu oraz oporów miejscowych.

W instalacjach solarnych znajomość strat ciśnienia jest potrzebna przede wszystkim do prawidłowego doboru pompy obiegowej. Pompa musi pokonać opory hydrauliczne instalacji i zapewnić wymagany przepływ czynnika.

Od czego zależy strata ciśnienia?

Najważniejsze czynniki to:

• natężenie przepływu czynnika solarnego,
• średnica wewnętrzna rury,
• długość przewodu,
• rodzaj cieczy, np. mieszanina wody i glikolu,
• temperatura cieczy,
• chropowatość przewodu,
• liczba kolan, zaworów i innych elementów instalacji.

Im większy przepływ i mniejsza średnica rury, tym większa strata ciśnienia.

Odczyt z nomogramu

W zadaniach egzaminacyjnych często stosuje się nomogram, z którego odczytuje się jednostkową stratę ciśnienia, np. w hPa/m lub Pa/m. Następnie wynik mnoży się przez długość przewodu.

Wzór ogólny:

Δp = R · L

Gdzie:

• Δp — całkowita strata ciśnienia,
• R — jednostkowa strata ciśnienia z nomogramu,
• L — długość przewodu.

Przykład

Jeżeli z nomogramu dla rury 28 × 1,5 mm i przepływu 16,67 dm³/min odczytano stratę około 2 hPa/m, a długość przewodu wynosi 6,5 m, to:

Δp = 2 hPa/m · 6,5 m = 13 hPa

Całkowita strata ciśnienia wynosi więc 13 hPa.