Straty energii w przewodach instalacji fotowoltaicznej

Słownik kwalifikacji ELE.11 - Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

Straty energii w przewodach między panelami fotowoltaicznymi a inwerterem wynikają głównie z rezystancji przewodu. Im większa rezystancja, tym większa część energii zamienia się w ciepło zamiast trafić do falownika.

Od czego zależą straty?

Rezystancję przewodu opisuje zależność:

R = ρ · l / S

Gdzie:
- R — rezystancja przewodu,
- ρ — rezystywność materiału, np. miedzi,
- l — długość przewodu,
- S — pole przekroju żyły.

Z tego wynika prosta zasada:
- im krótszy przewód, tym mniejsze straty,
- im większy przekrój żyły, tym mniejsze straty.

Straty mocy w przewodzie można określić wzorem:

Pstr = I² · R

Oznacza to, że przy większym prądzie straty rosną szczególnie szybko, bo zależą od kwadratu prądu.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli porównujemy przewody:
- 10 m i 2,5 mm²,
- 10 m i 4 mm²,
- 5 m i 4 mm²,
- 5 m i 2,5 mm²,

to najmniejsze straty wystąpią przy przewodzie najkrótszym i o największym przekroju.

Dlatego poprawny wybór to: 5 m i żyła o przekroju 4 mm².

Ważne w praktyce

W instalacjach PV należy ograniczać spadki napięcia przez właściwy dobór długości i przekroju przewodów. Zbyt mały przekrój lub zbyt długa trasa kablowa powodują spadek napięcia, nagrzewanie przewodów i obniżenie uzysku energii z instalacji.