Turbina rotorowa Savoniusa
Słownik kwalifikacji ELE.11 - Eksploatacja urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
Turbina Savoniusa to rodzaj turbiny wiatrowej o pionowej osi obrotu. Jej wirnik składa się najczęściej z dwóch lub trzech półcylindrycznych łopat ustawionych tak, że patrząc z góry przypominają kształt litery S.
Zasada działania
Turbina Savoniusa wykorzystuje głównie siłę oporu aerodynamicznego. Wiatr silniej naciska na wklęsłą stronę łopaty niż na stronę wypukłą, co powoduje powstanie momentu obrotowego i obrót wirnika.
W odróżnieniu od wielu klasycznych turbin poziomych nie wymaga ustawiania wirnika dokładnie pod kierunek wiatru, ponieważ może pracować przy wietrze wiejącym z różnych stron.
Cechy charakterystyczne
- pionowa oś obrotu,
- prosty kształt wirnika,
- dobry rozruch przy małych prędkościach wiatru,
- stosunkowo duży moment startowy,
- mniejsza sprawność niż w wielu turbinach śmigłowych,
- możliwość pracy w warunkach zmiennego i turbulentnego wiatru.
Zastosowanie
Turbiny Savoniusa stosuje się głównie w małych instalacjach, np. do:
- zasilania niewielkich odbiorników elektrycznych,
- ładowania akumulatorów,
- napędu prostych urządzeń mechanicznych,
- demonstracji działania energetyki wiatrowej,
- pracy w miejscach, gdzie kierunek wiatru często się zmienia.
Jak rozpoznać symbol?
Na schematach turbina Savoniusa jest zwykle przedstawiana jako wirnik o osi pionowej z dwoma wygiętymi łopatami lub przekrojem przypominającym literę S. To odróżnia ją od turbiny śmigłowej o osi poziomej.