Wilgotność biomasy to zawartość wody w paliwie pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, np. drewnie, słomie, zrębkach, pellecie albo odpadach rolniczych. Jest jednym z najważniejszych parametrów decydujących o efektywności spalania.
Dlaczego wilgotność jest ważna?
Podczas spalania biomasy część energii nie jest wykorzystywana do ogrzewania instalacji, lecz do:
- podgrzania wody zawartej w paliwie,
- odparowania tej wody,
- usunięcia pary wodnej ze spalinami.
Im więcej wody zawiera biomasa, tym niższa wartość opałowa paliwa. Oznacza to, że z tej samej masy mokrej biomasy uzyskuje się mniej użytecznego ciepła niż z biomasy suchej.
Przykłady praktyczne
- Pellet drzewny powinien mieć zwykle niską wilgotność, często poniżej około 10%.
- Drewno sezonowane spala się znacznie lepiej niż świeże drewno, ponieważ zawiera mniej wody.
- Mokre zrębki mogą powodować trudności z zapłonem, dymienie, spadek temperatury spalania i większe zużycie paliwa.
Granica spalania autotermicznego
W egzaminacyjnych zadaniach z biomasy przyjmuje się, że przy wilgotności około 60% energia uzyskana ze spalania biomasy jest równa energii potrzebnej do wysuszenia surowca. Oznacza to granicę tzw. spalania autotermicznego.
Wniosek
Dla instalacji energetycznych korzystniejsze jest paliwo o możliwie niskiej wilgotności, ponieważ zapewnia większą wartość opałową, stabilniejsze spalanie i wyższą sprawność kotła.