Bloki czasowe PLC służą do realizowania opóźnień, impulsów oraz podtrzymania sygnałów w programach sterowników przemysłowych. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej trzeba rozpoznać typ timera na podstawie przebiegów czasowych wejścia i wyjścia.
Najważniejsze typy bloków czasowych
- TON — opóźnione załączenie. Wyjście włącza się dopiero po upływie zadanego czasu od pojawienia się sygnału na wejściu. Po zaniku wejścia wyjście wyłącza się natychmiast.
- TOF — opóźnione wyłączenie. Wyjście załącza się natychmiast po pojawieniu się wejścia, ale po zaniku wejścia pozostaje aktywne jeszcze przez zadany czas.
- TP — impuls czasowy. Po zboczu narastającym wejścia wyjście załącza się na określony czas, niezależnie od dalszego stanu wejścia.
- TONR — timer z pamięcią, czyli opóźnione załączenie z retencją. Naliczony czas nie jest zerowany po zaniku wejścia, dopóki nie zostanie wykonany reset.
Jak rozpoznawać timer z wykresu?
Jeżeli wyjście pojawia się później niż wejście, ale zanika dokładnie razem z wejściem, jest to typowy przebieg dla TON. Jeżeli wyjście zanika później niż wejście, należy podejrzewać TOF. Jeżeli wyjście ma stałą długość impulsu po starcie, będzie to TP.
Typowe zastosowania
Bloki czasowe wykorzystuje się m.in. do opóźnionego uruchamiania silników, filtrowania krótkich sygnałów z czujników, tworzenia impulsów sterujących oraz opóźniania wyłączenia urządzeń wykonawczych.