Sekwencja współbieżna w SFC

Słownik kwalifikacji ELM.01 - Montaż, uruchamianie i obsługiwanie układów automatyki przemysłowej

SFC (Sequential Function Chart) to graficzny język opisu działania sterownika PLC. Program składa się z kroków oraz przejść między nimi. Kroki oznaczają stany pracy układu, a przejścia określają warunki przejścia do następnych kroków.

Początek sekwencji współbieżnej

Sekwencja współbieżna oznacza, że po spełnieniu jednego warunku kilka gałęzi programu uruchamia się równocześnie. W SFC początek takiej sekwencji przedstawia się za pomocą:

  • kroku poprzedzającego,
  • jednego przejścia z warunkiem,
  • podwójnej poziomej linii,
  • kilku kroków startujących jednocześnie pod tą linią.

Schemat ideowy:

 Krok 1
   |
 [warunek]
   |
 =========
 |       |
Krok 2  Krok 3

Jeżeli warunek przejścia zostanie spełniony, aktywowane są jednocześnie wszystkie kroki znajdujące się pod podwójną linią.

Czym różni się od wyboru alternatywnego?

W wyborze alternatywnym uruchamiana jest tylko jedna z możliwych gałęzi, zależnie od spełnionego warunku. Taki rozdział zwykle przedstawia się pojedynczą linią z osobnymi przejściami na poszczególnych gałęziach.

W sekwencji współbieżnej nie wybiera się jednej drogi — kilka działań rozpoczyna się równolegle.

Jak rozpoznać poprawny rysunek?

Poprawny początek sekwencji współbieżnej w SFC ma przejście przed podwójną linią, a dopiero za nią rozdzielenie na kilka kroków. Dlatego w pytaniu poprawny jest rysunek, na którym po kroku 1 znajduje się warunek przejścia, następnie podwójna belka i dopiero potem kroki 2 oraz 3.