Fale długie to zakres fal radiowych o małych częstotliwościach i dużych długościach fali. W klasycznym podziale radiowym odpowiadają głównie zakresowi LF: 30–300 kHz. W radiofonii długofalowej w Europie wykorzystywany jest zwykle fragment około 148,5–283,5 kHz.
Jaka modulacja jest stosowana?
W zakresie fal długich do emisji radiofonicznej stosuje się przede wszystkim modulację amplitudy AM. Oznacza to, że informacja akustyczna, np. mowa lub muzyka, zmienia amplitudę fali nośnej, natomiast jej częstotliwość pozostaje zasadniczo stała.
W pytaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać prostą zasadę:
- fale długie, średnie i krótkie → najczęściej AM, czyli modulacja amplitudy,
- UKF/FM → FM, czyli modulacja częstotliwości.
Cechy fal długich
Fale długie dobrze rozchodzą się jako fala przyziemna, czyli wzdłuż powierzchni Ziemi. Dzięki temu mogą pokrywać bardzo duże obszary, szczególnie przy dużej mocy nadajnika.
Ich wadą jest mniejsze pasmo przenoszenia w porównaniu z emisją UKF-FM, dlatego jakość dźwięku jest gorsza. Mimo to fale długie są użyteczne tam, gdzie ważny jest duży zasięg sygnału.
Najważniejsze do zapamiętania
Na egzaminie odpowiedź na pytanie: „Która modulacja jest stosowana w zakresie fal długich?” brzmi: modulacja amplitudy AM.