Klasa pracy wzmacniacza określa, przez jaką część okresu sygnału element czynny, np. tranzystor, przewodzi prąd. Ma to wpływ na sprawność, nagrzewanie się układu oraz poziom zniekształceń.
Klasa A
W klasie A element czynny przewodzi przez cały okres sygnału, czyli przez 360°. Zapewnia to bardzo małe zniekształcenia nieliniowe, ale niską sprawność i duże straty mocy. Stosowana jest tam, gdzie ważna jest jakość sygnału.
Klasa B
W klasie B tranzystor przewodzi przez połowę okresu, czyli 180°. Zwykle stosuje się dwa elementy pracujące przeciwsobnie: jeden wzmacnia dodatnią, drugi ujemną połówkę sygnału. Sprawność jest większa niż w klasie A, ale mogą pojawić się zniekształcenia skrośne.
Klasa AB
Klasa AB jest kompromisem między klasą A i B. Elementy przewodzą nieco dłużej niż połowę okresu. Dzięki temu zmniejsza się zniekształcenia skrośne przy zachowaniu dobrej sprawności. Jest bardzo często stosowana we wzmacniaczach akustycznych.
Klasa C
W klasie C element czynny przewodzi krócej niż połowę okresu, czyli mniej niż 180°. Powoduje to duże zniekształcenia nieliniowe sygnału. Z tego powodu klasy C nie stosuje się do wzmacniania sygnałów akustycznych.
Klasa C bywa używana we wzmacniaczach wysokiej częstotliwości, np. w nadajnikach radiowych, gdzie obwód rezonansowy może odtworzyć przebieg sinusoidalny z impulsów prądu.
Do zapamiętania
- audio: najczęściej klasy A, B, AB,
- klasa C: duża sprawność, ale duże zniekształcenia,
- poprawna odpowiedź w pytaniu: klasa C.