Metoda techniczna polega na wyznaczeniu rezystancji z prawa Ohma:
[ R = \frac{U}{I} ]
Do pomiaru używa się woltomierza i amperomierza. W praktyce mierniki nie są idealne, dlatego ich rezystancje wewnętrzne wpływają na wynik pomiaru.
Dwa podstawowe układy pomiarowe
Wyróżnia się dwa typowe połączenia:
- układ z poprawnym pomiarem napięcia — woltomierz jest podłączony bezpośrednio równolegle do mierzonego rezystora,
- układ z poprawnym pomiarem prądu — amperomierz mierzy prąd płynący przez badany rezystor, ale woltomierz obejmuje napięcie na rezystorze i amperomierzu.
Pomiar małych rezystancji
Dla małych rezystancji korzystniejszy jest zwykle układ, w którym woltomierz mierzy napięcie bezpośrednio na badanym rezystorze. Błąd wynikający z prądu pobieranego przez woltomierz jest wtedy mały, jeśli:
[ R \ll R_v ]
gdzie Rv to rezystancja wewnętrzna woltomierza.
W takim układzie amperomierz może wskazywać sumę prądów: przez rezystor i przez woltomierz, ale prąd woltomierza jest pomijalnie mały, gdy jego rezystancja wejściowa jest bardzo duża.
Pomiar dużych rezystancji
Dla dużych rezystancji lepszy jest układ, w którym amperomierz mierzy dokładnie prąd rezystora, a błąd od rezystancji amperomierza jest pomijalny, jeśli:
[ R \gg R_a ]
gdzie Ra to rezystancja wewnętrzna amperomierza.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli badana rezystancja ma małą wartość, jest większa od Ra, ale dużo mniejsza od Rv, należy wybrać układ minimalizujący wpływ woltomierza, czyli taki, w którym woltomierz jest podłączony bezpośrednio równolegle do mierzonego rezystora.