Moc znamionowa rezystora to największa moc, jaką rezystor może długotrwale rozpraszać w postaci ciepła bez uszkodzenia i bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury pracy.
W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej trzeba obliczyć moc wydzielaną na rezystorze, a następnie dobrać najbliższą większą moc znormalizowaną.
Podstawowe wzory
Moc na rezystorze można obliczyć ze wzorów:
P = U · IP = I² · RP = U² / R
Gdzie:
P– moc w watach[W],U– napięcie na rezystorze[V],I– prąd rezystora[A],R– rezystancja[Ω].
Przykład obliczenia
Jeżeli rezystor R = 20 Ω znajduje się między napięciem 12 V a punktem o napięciu 10 V, to napięcie na rezystorze wynosi:
U = 12 V - 10 V = 2 V
Moc wydzielana na rezystorze:
P = U² / R = 2² / 20 = 4 / 20 = 0,2 W
Rezystor nie może mieć mocy znamionowej mniejszej niż 0,2 W. Należy więc wybrać najbliższą większą wartość znormalizowaną, czyli zwykle:
0,25 W
Typowe znormalizowane moce rezystorów
Często spotykane wartości to:
0,125 W,0,25 W,0,5 W,1 W,2 W,5 W.
Ważna zasada
Jeżeli obliczona moc wynosi np. 0,2 W, nie wybiera się rezystora 0,1 W, bo uległby przeciążeniu. Wybiera się moc równą lub większą od obliczonej, najlepiej z pewnym zapasem.