Pytania pomocnicze - ELM.02

Wzmocnienie napięciowe oblicza się ze wzoru Ku = Uwyj / Uwej. Należy użyć napięć wyrażonych w tych samych jednostkach.

Ponieważ napięcie wyjściowe w tabeli podano w woltach. 200 mV to 0,2 V, więc dopiero wtedy można poprawnie wykonać dzielenie.

Należy znaleźć wiersz z częstotliwościami i kolumnę, w której f = 260 Hz. W tej kolumnie napięcie wyjściowe wynosi 2,40 V.

Wartość 2,4 V to napięcie wyjściowe, a nie wzmocnienie. Wzmocnienie wynosi 2,40 V / 0,2 V = 12 V/V.

Oznacza stosunek napięcia wyjściowego do wejściowego. W praktyce informuje, ile razy napięcie zostało zwiększone lub zmniejszone.

Wzmocnienie jest większe od 1, gdy napięcie wyjściowe jest większe od napięcia wejściowego. Oznacza to, że układ wzmacnia sygnał napięciowo.

Trzeba znaleźć największą wartość napięcia wyjściowego, a następnie podzielić ją przez napięcie wejściowe. W tym przykładzie największe Uwyj wynosi 2,40 V przy 260 Hz.

SATA służy do przesyłania danych między płytą główną a urządzeniami pamięci masowej, takimi jak dyski HDD, dyski SSD 2,5 cala oraz napędy optyczne.

Przewód SATA danych jest wąski i łączy dysk z płytą główną. Przewód zasilający SATA jest szerszy i dostarcza energię z zasilacza komputerowego do dysku.

RS-232 to starszy interfejs szeregowy używany głównie do komunikacji z urządzeniami zewnętrznymi, np. modemami lub sprzętem przemysłowym. Nie jest przeznaczony do obsługi dysków twardych w komputerach PC.

LPT, czyli port równoległy, był używany głównie do podłączania drukarek i niektórych urządzeń peryferyjnych. Nie stosuje się go do podłączania dysków twardych do płyty głównej.

D-SUB 15, najczęściej VGA, służy do przesyłania sygnału wideo do monitora. Nie jest interfejsem pamięci masowej i nie służy do podłączania dysków.

Z SATA korzystają głównie dyski twarde HDD, dyski SSD w formacie 2,5 cala oraz napędy DVD/Blu-ray. W nowszych komputerach szybkie dyski SSD często korzystają też z interfejsu M.2/NVMe.

Quad ma cztery niezależne wyjścia przeznaczone do bezpośredniego podłączenia tunerów. Quattro ma cztery wyjścia o stałych zakresach pasma i polaryzacji, przeznaczone do multiswitcha.

Tuner steruje konwerterem, wybierając pasmo i polaryzację sygnału. Wspólne połączenie kilku tunerów mogłoby powodować konflikty sterowania i brak niezależnego odbioru kanałów.

Konwerter Twin stosuje się, gdy trzeba podłączyć dwa niezależne tunery satelitarne albo jeden tuner z dwiema głowicami, np. dekoder PVR umożliwiający nagrywanie jednego kanału i oglądanie drugiego.

Monoblock umożliwia odbiór sygnału z dwóch satelitów za pomocą jednej czaszy antenowej. Typowym przykładem jest odbiór z satelitów Hot Bird i Astra.

Quattro stosuje się w instalacjach z multiswitchem, zwłaszcza w budynkach wielorodzinnych lub większych instalacjach zbiorczych. Nie podłącza się go bezpośrednio do zwykłych tunerów.

Stosuje się przewód koncentryczny o impedancji 75 Ω, zakończony najczęściej złączami typu F. Ważne są dobre ekranowanie i staranne zarobienie złączy.

Oznacza, że każdy tuner może samodzielnie wybierać odbierany kanał, pasmo i polaryzację bez wpływu na pozostałe tunery. Do tego potrzebne są niezależne tory sygnałowe.

Komparator cyfrowy porównuje dwie liczby binarne lub zapisane w innym kodzie cyfrowym. Na wyjściu informuje, czy liczby są równe, czy jedna jest większa albo mniejsza od drugiej.

Najczęściej są to trzy wyjścia: A = B, A > B oraz A < B. Aktywne wyjście wskazuje wynik porównania dwóch danych wejściowych.

Sumator wykonuje dodawanie liczb cyfrowych, natomiast komparator nie liczy sumy, tylko porównuje wartości. Dlatego w tym pytaniu poprawną odpowiedzią jest comparator, a nie adder.

Dekoder zamienia kod wejściowy na jedną z wielu linii wyjściowych, np. kod binarny na sygnały sterujące wyświetlaczem. Komparator służy do porównywania dwóch wartości.

Konwerter przekształca dane z jednego kodu na inny, np. BCD na kod siedmiosegmentowy. Komparator sprawdza relację między dwiema liczbami, ale ich nie przekształca.

Komparatory stosuje się m.in. w procesorach, układach sterowania, licznikach, systemach alarmowych i układach decyzyjnych. Pozwalają sprawdzić, czy dana wartość osiągnęła określony próg lub jest równa wzorcowi.

Dopasowanie impedancji oznacza takie połączenie anteny, przewodu i odbiornika, aby energia sygnału była przekazywana możliwie skutecznie. Niedopasowanie powoduje odbicia sygnału i straty.

Kabel koncentryczny jest linią niesymetryczną, a wiele anten, np. dipol, ma budowę symetryczną. Symetryzator umożliwia poprawne połączenie tych dwóch układów.

W instalacjach antenowych RTV najczęściej stosuje się kabel koncentryczny o impedancji falowej 75 Ω.

Symetryzator dopasowuje impedancję i rodzaj linii, natomiast wzmacniacz antenowy zwiększa poziom sygnału. Wzmacniacz nie rozwiązuje problemu niedopasowania impedancji.

Zwrotnica antenowa służy do łączenia sygnałów z kilku anten lub różnych pasm częstotliwości w jeden przewód. Nie jest podstawowym elementem do dopasowania impedancji anteny.

Mogą wystąpić straty sygnału, odbicia fali, pogorszenie jakości odbioru oraz większa podatność instalacji na zakłócenia.

Przedstawia zależność prądu płynącego przez diodę od napięcia przyłożonego do jej zacisków. Najczęściej zapisuje się ją jako I = f(U).

Woltomierz mierzy napięcie na diodzie. Bez tej wartości nie da się sporządzić charakterystyki prądowo-napięciowej.

Amperomierz podłącza się szeregowo z diodą, ponieważ ma mierzyć prąd płynący przez ten sam obwód.

Woltomierz podłącza się równolegle do diody, aby mierzył spadek napięcia bezpośrednio na jej zaciskach.

Rezystor ogranicza prąd płynący przez diodę i chroni ją przed uszkodzeniem podczas zwiększania napięcia zasilania.

Nie. Do statycznej charakterystyki diody wystarczy regulowany zasilacz stały, amperomierz i woltomierz.

W kierunku przewodzenia dioda zaczyna przewodzić prąd po przekroczeniu napięcia progowego. W kierunku zaporowym prąd jest bardzo mały, aż do ewentualnego przebicia.

Galwanometr służy do wykrywania i pomiaru bardzo małych prądów elektrycznych. Może również wskazywać kierunek przepływu prądu.

Często ma analogową wskazówkę i skalę z zerem pośrodku. Wychylenie wskazówki w lewo lub w prawo informuje o kierunku prądu.

Galwanometr jest bardzo czuły i mierzy małe prądy. Amperomierz jest przyrządem do pomiaru prądu w konkretnym, zwykle szerszym zakresie pomiarowym.

Zero pośrodku umożliwia obserwację wychylenia wskazówki w obu kierunkach. Dzięki temu można określić polaryzację lub kierunek przepływu prądu.

Najczęściej stosuje się ustrój magnetoelektryczny. Zapewnia on dużą czułość i liniową skalę dla prądu stałego.

Tak. Po dołączeniu odpowiednich rezystorów galwanometr może pracować jako amperomierz lub woltomierz analogowy.

Ponieważ prąd wzmocniony przez pierwszy tranzystor steruje bazą drugiego tranzystora. Całkowite wzmocnienie jest w przybliżeniu iloczynem wzmocnień obu tranzystorów.

Zwiększa rezystancję wejściową, dzięki czemu pobiera bardzo mały prąd z poprzedniego stopnia. Oznacza to mniejsze obciążenie źródła sygnału.

W układzie Darlingtona przewodzą dwa złącza baza-emiter, więc napięcie wynosi zwykle około 1,2–1,4 V zamiast około 0,6–0,7 V dla pojedynczego tranzystora krzemowego.

Układ Darlingtona zwiększa przede wszystkim wzmocnienie prądowe. W typowym wtórniku emiterowym wzmocnienie napięciowe jest bliskie jedności, ale wydajność prądowa jest znacznie większa.

Stosuje się go do sterowania elementami wymagającymi większego prądu, np. przekaźnikami, silnikami, cewkami i diodami LED dużej mocy. Może też pełnić funkcję bufora o dużej rezystancji wejściowej.

Najczęściej widać dwa tranzystory tego samego typu, których kolektory są połączone razem, a emiter pierwszego steruje bazą drugiego. Wejście jest podane na bazę pierwszego tranzystora, a wyjście zwykle pobierane z emitera drugiego.

Jest to doprowadzenie części sygnału wyjściowego na wejście w przeciwfazie lub w sposób przeciwdziałający sygnałowi wejściowemu. Stosuje się je w celu poprawy stabilności pracy wzmacniacza.

Oznacza to, że sygnał sprzężenia jest doprowadzany równolegle do wejścia wzmacniacza. Taki sposób sprzężenia wpływa głównie na warunki wejściowe układu.

Oznacza to, że sygnał sprzężenia jest zależny od napięcia wyjściowego wzmacniacza. Układ pobiera informację o napięciu na wyjściu i przekazuje ją na wejście.

Należy wskazać, że wzmocnienie napięciowe pozostanie niezmienne. W tym pytaniu poprawna jest odpowiedź C.

Wpływ sprzężenia zależy od jego rodzaju: sposobu pobierania sygnału z wyjścia i doprowadzania go na wejście. Różne typy sprzężenia mogą oddziaływać na różne parametry wzmacniacza.

Może wpływać m.in. na wzmocnienie, rezystancję wejściową, rezystancję wyjściową, pasmo przenoszenia, stabilność oraz zniekształcenia sygnału.

W sprzężeniu napięciowym sygnał zwrotny zależy od napięcia wyjściowego. W sprzężeniu prądowym sygnał zwrotny zależy od prądu wyjściowego.

Ponieważ częstotliwość graniczna opisana jest wzorem fg = 1/(2πRC). Gdy C rośnie, mianownik wzoru rośnie, więc wartość fg maleje.

Kondensator utrudnia przepływ sygnałów o niskiej częstotliwości, a łatwiej przepuszcza sygnały o wysokiej częstotliwości. Dlatego filtr górnoprzepustowy tłumi składowe wolnozmienne i stałe.

Jest to częstotliwość, od której filtr zaczyna skutecznie przepuszczać sygnał. Poniżej tej częstotliwości sygnał jest silnie tłumiony.

Zwiększenie rezystancji R powoduje zmniejszenie częstotliwości granicznej. Zależność jest taka sama jak dla pojemności: fg jest odwrotnie proporcjonalna do R.

Pasmo przepustowe rozszerzy się w stronę niższych częstotliwości. Filtr będzie przepuszczał więcej składowych o niższej częstotliwości niż przed zmianą.

W filtrze RC przesunięcie fazowe zależy od częstotliwości oraz wartości R i C. Zmiana pojemności zmienia charakterystykę filtru, więc wpływa również na zależność fazową.