Rezystor podciągający

Słownik kwalifikacji ELM.02 - Montaż oraz instalowanie układów i urządzeń elektronicznych

Rezystor podciągający (ang. pull-up resistor) to rezystor połączony między linią sygnałową a dodatnim napięciem zasilania, np. +5 V. Jego zadaniem jest wymuszenie stanu logicznego wysokiego, gdy żaden układ aktywnie nie wymusza poziomu niskiego.

Po co stosuje się rezystor podciągający?

Rezystor podciągający stosuje się m.in. do:
- ustalenia jednoznacznego stanu logicznego wejścia,
- współpracy z wyjściami typu otwarty kolektor lub otwarty dren,
- poprawy poziomu logicznego „1” przy współpracy różnych rodzin układów cyfrowych,
- sprzęgania wyjść TTL z wejściami CMOS.

Rezystor podciągający przy TTL → CMOS

W klasycznych układach TTL poziom wysoki na wyjściu może być zbyt niski dla wejścia CMOS zasilanego tym samym napięciem. TTL poprawnie rozpoznaje „1” już od około 2 V, natomiast CMOS często wymaga poziomu bliższego napięciu zasilania.

Dodanie rezystora podciągającego do +5 V powoduje, że stan wysoki na wejściu CMOS osiąga wartość bliższą pełnemu napięciu zasilania. Dzięki temu sygnał z układu TTL może być poprawnie odczytany przez układ CMOS.

Ważne

Rezystor podciągający nie służy do eliminacji hazardu statycznego ani do dopasowania impedancji. W kontekście pytania egzaminacyjnego jego funkcją jest sprzęganie układów TTL z układami CMOS.