Rozplot par kabla UTP
Słownik kwalifikacji ELM.02 - Montaż oraz instalowanie układów i urządzeń elektronicznych
Rozplot par kabla UTP to odcinek przewodów, na którym skrętka została rozkręcona podczas zarabiania kabla w gnieździe, panelu krosowniczym lub wtyku RJ-45. W instalacjach sieciowych należy ograniczać go do minimum, ponieważ skręt par zmniejsza zakłócenia elektromagnetyczne i przesłuchy między żyłami.
Wartość egzaminacyjna
W gniazdku użytkownika maksymalne rozkręcenie, czyli rozplot par kabla UTP, nie powinno przekraczać 12 mm.
To oznacza, że podczas montażu kabla należy zdjąć tylko tyle powłoki zewnętrznej i rozkręcić tylko taki fragment par, jaki jest konieczny do prawidłowego wprowadzenia żył w zaciski IDC lub złącze.
Dlaczego to ważne?
Zbyt duży rozplot par może powodować:
- pogorszenie parametrów transmisyjnych kabla,
- większą podatność na zakłócenia,
- wzrost przesłuchów między parami,
- błędy transmisji danych,
- niespełnienie wymagań kategorii okablowania, np. Cat 5e lub Cat 6.
Praktyczna zasada montażu
Podczas zarabiania kabla UTP:
- nie rozkręcaj par „na zapas”,
- prowadź żyły możliwie blisko zacisków,
- zachowaj kolejność według standardu T568A albo T568B,
- nie zgniataj i nie załamuj kabla,
- kontroluj długość rozplotu — dla pytania egzaminacyjnego zapamiętaj: 12 mm.
Najważniejsze do zapamiętania
W gniazdku użytkownika maksymalny dopuszczalny rozplot par kabla UTP wynosi 12 mm. Jest to jedna z typowych wartości pojawiających się w pytaniach dotyczących montażu okablowania strukturalnego.