Separacja kanałów stereo określa, jak dobrze tor lewy i prawy w urządzeniu stereofonicznym są od siebie odizolowane. Im większa separacja, tym mniejsze przenikanie sygnału z jednego kanału do drugiego.
W praktyce parametr ten jest ważny w odbiornikach radiowych stereo, wzmacniaczach, odtwarzaczach audio i kartach dźwiękowych. Dobra separacja kanałów poprawia wrażenie przestrzenności dźwięku.
Zasada pomiaru
Podczas pomiaru zwykle podaje się sygnał tylko na jeden kanał, np. lewy. Następnie mierzy się:
- VS – amplitudę sygnału na wyjściu kanału pobudzanego, czyli kanału właściwego,
- VR – amplitudę sygnału przenikającego do drugiego kanału, czyli sygnału niepożądanego.
Separację kanałów wyraża się w decybelach jako stosunek napięć:
S = 20 log(VR / VS)
Ponieważ sygnał przenikający jest dużo mniejszy od sygnału głównego, stosunek VR / VS jest mniejszy od 1, a wynik w dB jest ujemny.
Interpretacja wyniku
Przykład: wartość -95 dB oznacza bardzo małe przenikanie między kanałami. Im bardziej ujemna wartość, tym lepsza separacja, np.:
- -40 dB – przeciętna separacja,
- -70 dB – dobra separacja,
- -95 dB – bardzo dobra separacja.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy porównywać sygnału wejściowego generatora z wyjściem przypadkowego kanału. Separacja kanałów dotyczy relacji między sygnałem niepożądanym w drugim kanale a sygnałem właściwym w kanale pobudzanym, czyli VR / VS.