Stos w mikroprocesorze
Słownik kwalifikacji ELM.02 - Montaż oraz instalowanie układów i urządzeń elektronicznych
Stos to wydzielony obszar pamięci operacyjnej, najczęściej RAM, wykorzystywany przez mikroprocesor do tymczasowego przechowywania danych. Działa według zasady LIFO (Last In, First Out), czyli „ostatni zapisany element jest odczytywany jako pierwszy”.
Do czego służy stos?
Stos jest używany między innymi do:
- zapamiętywania adresu powrotu po wywołaniu podprogramu,
- przechowywania danych tymczasowych,
- zapisu rejestrów procesora,
- obsługi przerwań,
- przekazywania parametrów do procedur w niektórych architekturach.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest skojarzenie: stos = obszar pamięci, a nie licznik, rozkaz ani układ czasowy.
Stos a przerwanie
Podczas obsługi przerwania mikroprocesor musi zapamiętać, gdzie przerwał wykonywanie programu. Dlatego na stosie może zostać zapisany na przykład adres powrotu oraz wybrane rejestry. Po zakończeniu obsługi przerwania procesor odtwarza te dane i wraca do poprzedniego programu.
Wskaźnik stosu SP
Położenie aktualnego wierzchołka stosu określa specjalny rejestr zwany wskaźnikiem stosu (Stack Pointer, SP). Instrukcje typu PUSH zapisują dane na stosie, a POP je zdejmują.
Najważniejsze do zapamiętania
Stos w mikroprocesorze to fragment pamięci użytkowej/operacyjnej, wykorzystywany szczególnie przy podprogramach i przerwaniach. Nie jest to sekwencja rozkazów ani licznik impulsów zegarowych.