W systemach telekomunikacyjnych i elektronicznych kierunek przesyłania informacji ma duże znaczenie. Najczęściej spotyka się pojęcia: simpleks, półdupleks i dupleks.
Simpleks
Transmisja simpleksowa jest jednokierunkowa. Oznacza to, że dane płyną tylko w jedną stronę: od nadajnika do odbiornika. Odbiornik nie odsyła informacji zwrotnej tym samym kanałem.
Przykładami mogą być proste systemy nadawcze, w których urządzenie tylko odbiera sygnał sterujący i nie potwierdza wykonania polecenia.
Półdupleks
Półdupleks umożliwia komunikację w obie strony, ale nie jednocześnie. Urządzenia muszą przełączać się między nadawaniem i odbiorem. Przykładem może być klasyczna łączność radiotelefoniczna typu naciśnij i mów.
Dupleks
Transmisja dupleksowa oznacza komunikację dwukierunkową. Urządzenia mogą wymieniać informacje w obu kierunkach. W zależności od rozwiązania może to być komunikacja jednoczesna lub zorganizowana tak, aby możliwa była odpowiedź urządzenia końcowego.
Znaczenie w DiSEqC
W instalacjach satelitarnych pojęcia te pojawiają się przy systemie DiSEqC. Wersje DiSEqC 1.x są traktowane jako jednokierunkowe, czyli simpleksowe. Wersje DiSEqC 2.x umożliwiają komunikację zwrotną, dlatego są kojarzone z pracą dupleksową.
Na egzaminie informacja DiSEqC 2.0 powinna prowadzić do wniosku: system satelitarny, komunikacja dwukierunkowa, czyli dupleks.