Tryb krokowy to sposób uruchamiania programu, w którym mikroprocesor wykonuje kod instrukcja po instrukcji. Po wykonaniu jednej instrukcji działanie programu jest zatrzymywane, a osoba uruchamiająca program może sprawdzić, co zmieniło się w układzie lub w pamięci.
Do czego służy tryb krokowy?
Głównym celem trybu krokowego jest wykrywanie i lokalizowanie błędów w oprogramowaniu. Dzięki niemu można ustalić, w którym miejscu programu pojawia się nieprawidłowe działanie.
W trybie krokowym można obserwować między innymi:
- zawartość rejestrów procesora,
- stan pamięci RAM,
- wartości zmiennych,
- licznik programu, czyli adres aktualnie wykonywanej instrukcji,
- reakcję układu na kolejne instrukcje programu.
Przykład zastosowania
Jeżeli program sterujący mikrokontrolerem nie włącza diody LED mimo spełnienia warunku, tryb krokowy pozwala prześledzić kolejne instrukcje i sprawdzić, czy:
- warunek logiczny jest poprawnie obliczany,
- program wchodzi do właściwej części kodu,
- ustawiany jest odpowiedni bit portu wyjściowego,
- konfiguracja portu mikrokontrolera jest prawidłowa.
Czego tryb krokowy nie robi?
Tryb krokowy nie służy do przyspieszania programu. Wręcz przeciwnie — program działa wolniej, ponieważ po każdej instrukcji następuje zatrzymanie. Nie jest też jego głównym celem mierzenie czasu wykonania instrukcji ani blokowanie przerwań zewnętrznych.
Zapamiętaj
Jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie „instrukcja po instrukcji” lub „tryb krokowy”, chodzi najczęściej o uruchamianie i testowanie programu w celu znalezienia błędu.