PLD (Programmable Logic Device) to programowalne układy logiczne, czyli cyfrowe układy scalone, których funkcję można określić przez zaprogramowanie ich struktury logicznej. Nie są to pamięci dynamiczne ani statyczne, choć w niektórych rozwiązaniach elementy pamięci mogą służyć do przechowywania konfiguracji.
Do czego służą układy PLD?
Układy PLD umożliwiają realizację funkcji logicznych, które normalnie trzeba byłoby zbudować z wielu bramek, przerzutników, multiplekserów lub liczników. Po zaprogramowaniu mogą wykonywać np.:
- dekodowanie adresów,
- sterowanie sekwencyjne,
- proste układy kombinacyjne,
- liczniki i rejestry,
- interfejsy między układami cyfrowymi.
Przykłady układów PLD
Do rodziny PLD zalicza się m.in.:
- PAL - programowalna matryca logiczna,
- GAL - odmiana PAL możliwa do wielokrotnego programowania,
- CPLD - bardziej rozbudowany programowalny układ logiczny,
- FPGA - bardzo rozbudowany układ programowalny o dużych możliwościach.
Najważniejsza cecha
Kluczową cechą PLD jest programowalność. Użytkownik może zaprojektować działanie układu, a następnie wgrać konfigurację do układu scalonego. Dzięki temu jeden typ układu może realizować różne funkcje logiczne zależnie od programu/konfiguracji.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli w pytaniu pojawia się skrót PLD, należy kojarzyć go z kategorią układów programowalnych. Nie należy mylić PLD z pamięciami RAM, układami czasowymi ani klasycznymi układami TTL/CMOS o stałej funkcji.