TTL (Transistor-Transistor Logic) to rodzina cyfrowych układów scalonych zbudowanych głównie z tranzystorów bipolarnych. Układy TTL były powszechnie stosowane w technice cyfrowej, np. w bramkach logicznych, przerzutnikach, licznikach i dekoderach.
Podstawowe cechy TTL
Typowe układy TTL pracują z napięciem zasilania 5 V. Charakteryzują się stosunkowo dużym poborem prądu w porównaniu z CMOS, ale mają dobrą szybkość działania i dużą odporność na niektóre zakłócenia.
Typowe poziomy logiczne dla TTL:
- stan niski „0”: zwykle do około 0,8 V,
- stan wysoki „1”: rozpoznawany od około 2,0 V na wejściu,
- napięcie wyjściowe stanu wysokiego może być niższe niż pełne 5 V.
Problem przy współpracy z CMOS
Wejścia CMOS często wymagają wyższego napięcia, aby pewnie rozpoznać stan logiczny wysoki. Dlatego bezpośrednie połączenie wyjścia TTL z wejściem CMOS może być niepewne, szczególnie gdy poziom „1” z TTL nie osiąga wartości bliskiej +5 V.
W takim przypadku stosuje się rezystor podciągający do dodatniego napięcia zasilania. Podnosi on poziom wysokiego stanu logicznego do wartości akceptowanej przez CMOS.
Zapamiętaj
W pytaniach egzaminacyjnych TTL często pojawia się w kontekście poziomów logicznych i współpracy z CMOS. Rezystor podciągający przy wyjściu TTL stosuje się głównie po to, aby poprawnie sterować wejście CMOS.