Ustrój magnetoelektryczny

Słownik kwalifikacji ELM.02 - Montaż oraz instalowanie układów i urządzeń elektronicznych

Ustrój magnetoelektryczny to mechanizm stosowany w analogowych miernikach wychyłowych, np. w woltomierzach i amperomierzach. Działa na zasadzie oddziaływania pola magnetycznego magnesu trwałego z polem wytwarzanym przez prąd płynący w ruchomej cewce.

Budowa

Typowy ustrój magnetoelektryczny zawiera:
- magnes trwały,
- ruchomą cewkę,
- sprężyny doprowadzające prąd i wytwarzające moment zwrotny,
- wskazówkę,
- skalę pomiarową.

Na symbolach przyrządów pomiarowych ustrój magnetoelektryczny jest często oznaczany znakiem przypominającym magnes podkowiasty z elementem cewki. Taki symbol pozwala rozpoznać rodzaj ustroju bez rozbierania miernika.

Cechy ustroju magnetoelektrycznego

  • jest przeznaczony głównie do pomiaru prądu stałego i napięcia stałego,
  • ma zwykle równomierną, liniową skalę,
  • cechuje się dużą czułością i dobrą dokładnością,
  • wymaga zachowania właściwej biegunowości przy pomiarze DC,
  • do pomiaru AC potrzebuje dodatkowego prostownika.

Jak odróżnić od innych ustrojów?

Ustrój magnetoelektryczny wykorzystuje magnes trwały i ruchomą cewkę. Ustrój elektromagnetyczny opiera się na przyciąganiu rdzenia przez elektromagnes i może mierzyć AC oraz DC. Ustroje elektrodynamiczne i ferrodynamiczne mają inne układy cewek i są stosowane m.in. w watomierzach.

W pytaniach egzaminacyjnych symbol magnesu podkowiastego na mierniku wychyłowym najczęściej oznacza właśnie ustrój magnetoelektryczny.