Diagnostyka układu stycznikowego silnika polega na sprawdzeniu, czy zasilanie, zabezpieczenia, styczniki oraz sam silnik tworzą poprawny tor przepływu prądu. W egzaminach zawodowych często wykorzystuje się do tego tabelę pomiarów rezystancji między punktami oznaczonymi na schemacie.
Jak interpretować pomiary rezystancji?
Najważniejsze wskazania omomierza to:
- 0 Ω – bardzo mała rezystancja, czyli połączenie jest ciągłe,
- ∞ Ω – brak przejścia, czyli przerwa w obwodzie,
- duża rezystancja tam, gdzie powinno być 0 Ω – możliwe uszkodzenie styku, przewodu lub zacisku.
Pomiar wykonuje się przy odłączonym napięciu zasilania. W układach trójfazowych należy analizować każdy tor osobno: od zasilania, przez bezpiecznik, styki stycznika, aż do zacisków silnika.
Lokalizowanie uszkodzenia
Jeżeli pomiar przed elementem daje 0 Ω, a za elementem pojawia się ∞ Ω, oznacza to, że przerwa znajduje się najczęściej w tym elemencie lub na jego zaciskach. Przykładowo:
- przejście przez bezpiecznik jest poprawne – bezpiecznik jest sprawny,
- brak przejścia przez tor stycznika – możliwe uszkodzenie stycznika,
- brak zwarcia między uzwojeniem silnika a obudową – izolacja silnika jest prawidłowa.
Zastosowanie w układach nawrotnych
W układach z dwoma stycznikami, np. do zmiany kierunku obrotów silnika, uszkodzenie jednego stycznika może powodować brak pracy tylko w jednym kierunku. Jeśli pomiary wskazują przerwę na torach związanych z jednym stycznikiem, a pozostałe elementy mają prawidłowe przejście, przyczyną niesprawności jest właśnie ten stycznik.