Negacja sygnału cyfrowego oznacza odwrócenie jego stanu logicznego: z 0 na 1 albo z 1 na 0. W układach sterowania stosuje się ją wtedy, gdy element wykonawczy lub blok logiczny ma zadziałać dla przeciwnego stanu sygnału niż ten, który bezpośrednio podaje czujnik.
Zasada działania
Dla sygnału B0 jego zanegowana postać zapisywana jest często jako NOT B0, /B0 albo ¬B0.
Tabela prawdy:
| B0 | NOT B0 |
|---|---|
| 0 | 1 |
| 1 | 0 |
Jeżeli więc warunek uruchomienia brzmi: „zawór ma się otworzyć, gdy czujnik B0 ma wartość 0”, to na wejście sterujące wymagające stanu aktywnego 1 należy podać sygnał zanegowany.
Przykład z przerzutnikiem RS
Przerzutnik RS ma zwykle wejścia:
- S — ustawienie, aktywne stanem 1,
- R — kasowanie, aktywne stanem 1.
Jeśli zawór ma się otworzyć po stanie B0 = 0, to wejście S nie może być zasilane bezpośrednio z B0, bo wtedy ustawienie nastąpiłoby przy B0 = 1. Poprawnie należy zastosować:
S = NOT B0
R = B1
Wtedy zawór zostanie otwarty przy dolnym poziomie cieczy, a zamknięty po osiągnięciu poziomu górnego.
Gdzie stosuje się negację?
Negację można wykonać:
- stykiem normalnie zamkniętym w schemacie drabinkowym PLC,
- instrukcją NOT w programie,
- bramką NOT lub odpowiednim połączeniem bramek logicznych,
- przez dobór czujnika o przeciwnym typie wyjścia, np. NO/NC.
Kluczowe jest dopasowanie logiki czujnika do logiki wejścia układu sterującego.