W automatyce i sterownikach PLC bardzo ważne jest rozróżnienie rodzaju obciążenia podłączonego do wyjścia. Od tego zależy, jaki maksymalny prąd może bezpiecznie przełączać wyjście.
Obciążenie rezystancyjne
Obciążenie rezystancyjne to takie, w którym prąd i napięcie mają prostą zależność, a odbiornik nie wytwarza istotnego pola magnetycznego. Przykłady:
- grzałka,
- żarówka,
- rezystor.
Dla takiego obciążenia styki przekaźnika lub wyjścia PLC mogą zwykle przewodzić większy prąd, ponieważ przy załączaniu i wyłączaniu nie powstają duże przepięcia.
Obciążenie indukcyjne
Obciążenie indukcyjne zawiera cewkę, która magazynuje energię w polu magnetycznym. Przykłady:
- silnik,
- cewka stycznika,
- elektrozawór,
- przekaźnik.
Przy wyłączaniu obciążenia indukcyjnego pojawiają się przepięcia, które obciążają styki przekaźnika i mogą powodować iskrzenie. Dlatego dopuszczalny prąd dla obciążenia indukcyjnego jest mniejszy niż dla rezystancyjnego.
Znaczenie w zadaniach egzaminacyjnych
Jeżeli w danych technicznych podano np.:
- 10 A przy obciążeniu rezystancyjnym,
- 3 A przy obciążeniu indukcyjnym,
to dla silnika należy przyjąć wartość 3 A, ponieważ silnik jest odbiornikiem indukcyjnym.
Jak rozpoznać poprawną odpowiedź?
- Sprawdź, jaki odbiornik podłączono do wyjścia.
- Ustal, czy jest to obciążenie rezystancyjne czy indukcyjne.
- Odczytaj z tabeli właściwy prąd dla tego rodzaju obciążenia.
Wniosek praktyczny
Podłączenie silnika do wyjścia przekaźnikowego PLC wymaga uwzględnienia kategorii obciążenia indukcyjnego. Przekroczenie dopuszczalnego prądu może doprowadzić do uszkodzenia styków, przegrzewania i skrócenia trwałości sterownika.