Na czym polega przygotowanie sprężonego powietrza?
Przygotowanie sprężonego powietrza to zespół procesów, dzięki którym powietrze nadaje się do zasilania elementów pneumatycznych. W praktyce obejmuje ono co najmniej:
- sprężanie – wytworzenie odpowiedniego ciśnienia przez sprężarkę,
- osuszanie – usunięcie nadmiaru wilgoci,
- filtrowanie – usunięcie zanieczyszczeń stałych i częściowo cieczy.
To właśnie te trzy etapy są podstawą poprawnej pracy instalacji pneumatycznej.
Dlaczego osuszanie jest konieczne?
Powietrze atmosferyczne zawiera parę wodną. Po sprężeniu i ochłodzeniu może dojść do skraplania wody w przewodach i urządzeniach. Skutki są niekorzystne:
- korozja elementów instalacji,
- pogorszenie pracy zaworów i siłowników,
- możliwość zamarzania w niskiej temperaturze,
- większe zużycie i awarie układu.
Dlatego samo sprężenie i filtracja nie wystarczają.
Czy smarowanie zawsze należy do produkcji powietrza?
Nie. Smarowanie nie jest etapem obowiązkowym produkcji sprężonego powietrza. W wielu nowoczesnych układach stosuje się powietrze niesmarowane, ponieważ część elementów pneumatycznych jest przystosowana do pracy bez dodatkowej mgły olejowej.
Smarowanie realizuje się tylko wtedy, gdy wymagają tego konkretne odbiorniki. Zwykle odbywa się to w części przygotowania powietrza blisko odbiornika, np. przez olejarkę.
Co warto zapamiętać na egzamin?
Jeżeli pytanie dotyczy minimum procesów związanych z produkcją sprężonego powietrza, należy wskazać:
- sprężanie,
- osuszanie,
- filtrowanie.
Przykład praktyczny
Typowy tor przygotowania medium może wyglądać tak:
- sprężarka wytwarza ciśnienie,
- osuszacz usuwa wilgoć,
- filtr zatrzymuje zanieczyszczenia,
- dopiero opcjonalnie stosuje się redukcję ciśnienia lub smarowanie.
Najważniejszy wniosek
W systemach pneumatycznych podstawą przygotowania sprężonego powietrza jest sprężanie, osuszanie i filtrowanie. Smarowanie nie należy do procesów obowiązkowych w każdym układzie.