Pytania pomocnicze - ELM.03

Oznacza ciągłość obwodu między punktami pomiarowymi. Prąd może przepływać przez badany odcinek.

Oznacza przerwę w obwodzie, czyli brak połączenia elektrycznego między badanymi punktami. Może to wskazywać na uszkodzony styk, przewód lub element.

Jeżeli przed i za bezpiecznikiem jest przejście, bezpiecznik jest sprawny. Jeżeli przerwa pojawia się dopiero na torze stycznika, podejrzewa się stycznik lub jego zaciski.

Taki pomiar pozwala sprawdzić, czy nie ma przebicia uzwojenia do obudowy. Wynik ∞ Ω oznacza brak zwarcia do obudowy, czyli prawidłową izolację.

Najczęściej są to wypalone styki, zabrudzone styki, uszkodzony mechanizm lub brak domknięcia styków. W takim przypadku omomierz pokaże przerwę mimo oczekiwanego połączenia.

Każdy stycznik może sterować innym torem lub innym kierunkiem pracy silnika. Awaria jednego stycznika nie musi oznaczać uszkodzenia całego układu.

Omomierz ma własne źródło pomiarowe i nie wolno podłączać go do obwodu pod napięciem. Pomiar pod napięciem grozi uszkodzeniem miernika i porażeniem.

Najpierw należy sprawdzić, czy do urządzenia doprowadzone jest napięcie zasilające. Obejmuje to kontrolę gniazda, wtyczki, przewodu oraz zabezpieczeń instalacji.

Typowe objawy to brak świecenia kontrolek, brak reakcji wyświetlacza i całkowity brak odpowiedzi po naciśnięciu przycisku zasilania. Urządzenie sprawia wrażenie całkowicie wyłączonego.

Silnik pracuje dopiero po uruchomieniu programu, więc jego usterka zwykle nie blokuje samego włączenia panelu sterowania. Przy uszkodzonym silniku urządzenie często daje inne objawy niż całkowity brak reakcji.

Nie, brak wody zwykle nie uniemożliwia włączenia urządzenia. Pralka może się uruchomić, ale nie będzie mogła prawidłowo rozpocząć lub kontynuować cyklu prania.

Zabezpieczenia, takie jak bezpieczniki i wyłączniki nadprądowe, chronią instalację oraz urządzenie przed skutkami zwarć i przeciążeń. Ich zadziałanie może odciąć zasilanie i spowodować brak reakcji pralki.

Ponieważ brak zasilania jest jedną z najczęstszych i najłatwiejszych do potwierdzenia przyczyn awarii. Pozwala to szybko wykluczyć podstawowy problem przed przejściem do bardziej złożonej diagnostyki.

Rozcieńczalniki wydzielają łatwopalne pary, które po zmieszaniu z powietrzem mogą utworzyć atmosferę wybuchową. Wystarczy wtedy niewielka iskra lub gorąca powierzchnia, aby doszło do zapłonu.

Polega na ograniczeniu energii elektrycznej i cieplnej do poziomu, który nie jest w stanie zapalić atmosfery wybuchowej. Dotyczy to zarówno normalnej pracy, jak i przewidywanych uszkodzeń.

Najczęściej są to czujniki, przetworniki, obwody pomiarowe, wejścia sterowników oraz urządzenia współpracujące przez bariery iskrobezpieczne. Szczególnie ważne jest to w strefach zagrożonych wybuchem.

Są ważne eksploatacyjnie, ale nie decydują o bezpieczeństwie pracy w obecności par łatwopalnych. W takim środowisku priorytetem jest wyeliminowanie możliwości zapłonu.

Wymusza dobór urządzeń w odpowiednim wykonaniu Ex, właściwe prowadzenie instalacji, uziemienie oraz analizę stref zagrożenia. Projekt musi przede wszystkim minimalizować ryzyko wybuchu.

Niezawodność oznacza zdolność urządzenia do poprawnej pracy przez długi czas bez awarii. Iskrobezpieczeństwo dotyczy natomiast tego, czy urządzenie nie stanie się źródłem zapłonu w niebezpiecznym środowisku.

Generator dostarcza na wejście filtru sygnał testowy o regulowanej częstotliwości. Dzięki temu można sprawdzić, które częstotliwości filtr przepuszcza, a które tłumi.

Oscyloskop pozwala obserwować amplitudę i kształt sygnału na wejściu oraz wyjściu filtru. Umożliwia więc ocenę tłumienia i wyznaczenie pasma przenoszenia.

Można wyznaczyć częstotliwość środkową, częstotliwości graniczne, szerokość pasma przenoszenia oraz poziom tłumienia lub wzmocnienia.

Sygnał sinusoidalny ma jedną określoną częstotliwość, dlatego łatwo ocenić reakcję filtru na konkretny punkt pomiarowy. Ułatwia to wyznaczenie charakterystyki częstotliwościowej.

Zmienia się częstotliwość generatora i obserwuje amplitudę sygnału wyjściowego na oscyloskopie. Zakres częstotliwości, dla których sygnał jest skutecznie przepuszczany, stanowi pasmo przenoszenia.

Amperomierz mierzy natężenie prądu, ale nie pokazuje zależności amplitudy sygnału od częstotliwości w sposób wygodny do analizy filtru. W tym zadaniu ważniejsza jest obserwacja przebiegu napięcia.

Częstotliwość środkowa to punkt, w którym filtr zwykle najlepiej przepuszcza sygnał. Częstotliwości graniczne wyznaczają dolną i górną granicę pasma przenoszenia.

Szyna DIN służy do standaryzowanego montażu aparatury w szafach sterowniczych i rozdzielnicach. Ułatwia szybkie mocowanie, wymianę i porządkowanie urządzeń.

Najczęściej przez zaczepienie obudowy o krawędź szyny i dociśnięcie urządzenia, aż zadziała zatrzask. Taki montaż jest szybki i nie wymaga dodatkowych nitów.

Zatrzask blokuje urządzenie na szynie i zapobiega jego przesuwaniu lub odpadnięciu. Umożliwia też łatwy demontaż po jego odciągnięciu.

Śruby zwykle służą do przykręcenia szyny DIN do płyty montażowej, a nie samego sterownika do szyny. Sterownik przeznaczony do takiego montażu ma zazwyczaj zatrzask.

Na szynie DIN montuje się m.in. zasilacze, przekaźniki, styczniki, zabezpieczenia nadprądowe i listwy zaciskowe. To standardowe rozwiązanie w szafach sterowniczych.

Najpierw należy odłączyć zasilanie układu, a następnie zwolnić zatrzask, często przy pomocy śrubokręta. Po odblokowaniu urządzenie można zdjąć z szyny.

Ponieważ moc wyznacza się na podstawie napięcia i natężenia prądu. Trzeba więc zmierzyć oba te parametry, a następnie obliczyć moc ze wzoru P = U · I.

Amperomierz podłącza się szeregowo z odbiornikiem. Dzięki temu przez miernik płynie ten sam prąd co przez badane urządzenie.

Woltomierz podłącza się równolegle do zacisków odbiornika. Mierzy on różnicę potencjałów, czyli napięcie na urządzeniu.

Omomierz mierzy rezystancję, a nie parametry pracy urządzenia pod napięciem. Moc pobieraną podczas pracy wyznacza się z napięcia i prądu.

Napięcie podaje się w woltach (V), natężenie prądu w amperach (A), a moc w watach (W). To podstawowe jednostki używane w pomiarach elektrycznych.

Moc oblicza się ze wzoru P = U · I. Wystarczy pomnożyć napięcie przez natężenie prądu.

Termometr mierzy temperaturę, a nie wielkości elektryczne. Może pośrednio wskazywać efekt grzania, ale nie pozwala wyznaczyć mocy pobieranej z sieci.

Ponieważ przewody silnoprądowe wytwarzają zakłócenia elektromagnetyczne, które mogą pogarszać jakość transmisji danych. Skutkiem mogą być błędy komunikacji i niestabilna praca systemu PLC.

Może to powodować zakłócenia transmisji, błędy odczytu danych, zrywanie komunikacji i trudne do zdiagnozowania awarie okresowe. W praktyce obniża to niezawodność całego układu.

Należy prowadzić je oddzielnie, zachowując możliwie duży odstęp między trasami kablowymi. Jeśli muszą się przeciąć, najlepiej wykonać to pod kątem prostym.

Ekran ogranicza wpływ zakłóceń elektromagnetycznych z otoczenia na przesyłany sygnał. Dzięki temu komunikacja jest bardziej stabilna i odporna na zakłócenia.

Najczęściej są to silniki, falowniki, styczniki, przekaźniki oraz przewody zasilające duże odbiorniki. Te elementy mogą silnie wpływać na przewody sygnałowe i komunikacyjne.

Bo sterowniki PLC i magistrale komunikacyjne muszą pracować niezawodnie mimo obecności zakłóceń w środowisku przemysłowym. Dobre zasady EMC zmniejszają ryzyko błędów i awarii.

Układ scalony jest połączony z płytką za pomocą lutów, więc najpierw trzeba roztopić i usunąć cynę. Narzędzia mechaniczne bez rozlutowania mogą uszkodzić wyprowadzenia, pola lutownicze i ścieżki.

Odsysacz usuwa roztopioną cynę z połączeń lutowanych. Ułatwia wyjęcie elementu i przygotowanie miejsca do montażu nowego układu.

Można przegrzać płytkę, odkleić pola lutownicze, zerwać ścieżki albo uszkodzić sąsiednie elementy. Ryzykiem jest też uszkodzenie nowego układu przez wyładowania elektrostatyczne.

Zbyt niska temperatura utrudnia rozlutowanie, a zbyt wysoka może uszkodzić PCB i elementy elektroniczne. Odpowiednia temperatura pozwala pracować szybko i bezpiecznie.

Należy oczyścić pola lutownicze z resztek cyny, sprawdzić stan ścieżek i upewnić się, że otwory lub pady są drożne. Dopiero wtedy można poprawnie osadzić i przylutować nowy element.

Jeśli element jest przymocowany do płytki przez luty, jego usunięcie wymaga rozgrzania i usunięcia spoiwa. Dotyczy to m.in. rezystorów, kondensatorów, złączy i układów scalonych.

Komutator przełącza dopływ prądu do uzwojeń wirnika podczas obrotu. Dzięki temu silnik utrzymuje moment obrotowy w jednym kierunku.

Pył pogarsza styk elektryczny między szczotkami a komutatorem i sprzyja powstawaniu łuku elektrycznego. Może też powodować lokalne przegrzewanie powierzchni.

Polega na usunięciu zabrudzeń, nalotu i drobnych nierówności z powierzchni komutatora. Celem jest poprawa styku ze szczotkami i ograniczenie iskrzenia.

Olej pogarsza przewodzenie i kontakt ślizgowy, a także przyciąga zanieczyszczenia. Może to zwiększyć iskrzenie i doprowadzić do uszkodzenia silnika.

Woda może spowodować zawilgocenie, korozję i pogorszenie izolacji elektrycznej. W urządzeniach elektrycznych stosuje się metody czyszczenia odpowiednie do elementów przewodzących i izolacyjnych.

Przyczyną mogą być zużyte szczotki, zbyt mały lub nierówny docisk szczotek, uszkodzenie uzwojeń wirnika albo przeciążenie silnika. Dlatego po usunięciu pyłu warto sprawdzić także stan pozostałych elementów.

Należy usunąć pył po obróbce, sprawdzić stan szczotek, ich docisk oraz równomierność pracy silnika. Warto też ocenić, czy iskrzenie ustąpiło podczas ponownego uruchomienia.

SFC to graficzny sposób opisu sekwencji działania układu sterowania. Pokazuje kolejne kroki procesu, warunki przejść oraz akcje wykonywane w poszczególnych stanach.

Jeżeli z wcześniejszego etapu prowadzą do nich różne tranzycje jako alternatywne drogi, aktywowany jest tylko jeden z tych kroków. Oznacza to, że nie pracują jednocześnie.

Musi wystąpić rozgałęzienie równoległe, które aktywuje kilka gałęzi naraz. Samo umieszczenie kroków obok siebie na rysunku nie oznacza jeszcze pracy równoczesnej.

Tranzycja określa warunek przejścia z jednego kroku do następnego. Dopiero po spełnieniu tego warunku sterowanie zmienia aktywny krok.

Ponieważ krok 3 i krok 4 wynikają z rozdzielenia algorytmu na dwie alternatywne gałęzie. Nie tworzą one jednej sekwencji następującej po sobie.

Oznaczają sposób działania na sygnałach lub wyjściach, np. ustawienie, reset albo działanie związane z aktywnością kroku. Ich dokładna interpretacja zależy od przyjętej notacji sterownika, ale zawsze opisują efekt aktywnego kroku.