Silniki prądu stałego różnią się głównie sposobem zasilania uzwojenia wzbudzenia, czyli uzwojenia wytwarzającego strumień magnetyczny. Ma to bezpośredni wpływ na moment rozruchowy, regulację prędkości i zastosowanie silnika.
Silnik szeregowy
W silniku szeregowym uzwojenie wzbudzenia jest połączone szeregowo z wirnikiem. Ten sam prąd płynie przez uzwojenie twornika i uzwojenie wzbudzenia.
Najważniejsza cecha: bardzo duży moment startowy. Przy rozruchu prąd jest duży, a wraz z nim rośnie strumień magnetyczny, dlatego moment elektromagnetyczny osiąga dużą wartość.
Typowe zastosowania:
- rozruszniki,
- napędy trakcyjne,
- urządzenia wymagające dużej siły przy ruszaniu.
Uwaga: silnika szeregowego nie należy uruchamiać bez obciążenia, ponieważ może osiągnąć zbyt dużą prędkość.
Silnik bocznikowy
W silniku bocznikowym uzwojenie wzbudzenia jest połączone równolegle do twornika. Strumień magnetyczny jest w przybliżeniu stały, dlatego moment rozruchowy jest mniejszy niż w silniku szeregowym.
Cechy:
- dość stała prędkość obrotowa,
- stabilna praca,
- mniejszy moment startowy niż silnik szeregowy.
Silnik obcowzbudny
W silniku obcowzbudnym uzwojenie wzbudzenia jest zasilane z oddzielnego źródła napięcia. Umożliwia to dobrą regulację prędkości i momentu, ale sam moment startowy nie jest tak charakterystycznie duży jak w silniku szeregowym.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy silnika prądu stałego o największym momencie startowym, należy wskazać silnik szeregowy.