Silnik indukcyjny trójfazowy

Słownik kwalifikacji ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych

Silnik indukcyjny trójfazowy to silnik elektryczny prądu przemiennego, w którym moment obrotowy powstaje dzięki oddziaływaniu wirującego pola magnetycznego stojana na prądy indukowane w wirniku. Jest bardzo często stosowany w maszynach przemysłowych, napędach pomp, wentylatorów, przenośników i obrabiarek.

Najważniejsze cechy

Silnik indukcyjny:

  • jest zasilany z sieci trójfazowej, zwykle oznaczanej jako 3~,
  • pracuje przy częstotliwości sieci, najczęściej 50 Hz,
  • ma prędkość obrotową nieco mniejszą od prędkości synchronicznej,
  • posiada poślizg, czyli różnicę między prędkością pola magnetycznego a prędkością wirnika,
  • na tabliczce znamionowej ma podaną moc, napięcie, prąd, cos φ i prędkość obrotową.

Prędkość synchroniczna i poślizg

Prędkość synchroniczna zależy od częstotliwości zasilania i liczby biegunów silnika. Silnik indukcyjny nigdy nie osiąga dokładnie tej prędkości podczas normalnej pracy, ponieważ do wytworzenia momentu potrzebny jest poślizg.

Przykład: jeśli dla 50 Hz prędkość synchroniczna wynosi 1000 obr/min, a na tabliczce podano 955 obr/min, jest to typowa wartość dla silnika indukcyjnego.

Zastosowanie w mechatronice

W systemach mechatronicznych silniki indukcyjne są stosowane jako napędy wykonawcze. Mogą być załączane stycznikami, zabezpieczane wyłącznikami silnikowymi oraz regulowane za pomocą falowników.