Sprzężenie wejścia oscyloskopu określa, w jaki sposób sygnał z sondy trafia na tor pomiarowy oscyloskopu. Najczęściej spotykane ustawienia to DC, AC oraz GND. Ich poprawny wybór decyduje o tym, czy na ekranie zobaczymy pełny sygnał, tylko jego składową zmienną, czy poziom odniesienia.
Tryb DC
W trybie DC oscyloskop pokazuje cały sygnał: zarówno składową stałą, jak i składową zmienną. Jest to właściwy wybór, gdy trzeba zmierzyć poziom napięcia stałego lub sygnał zmienny nałożony na napięcie stałe.
Przykład: napięcie ma postać sinusoidy przesuniętej o +5 V. W trybie DC zobaczymy sinusoidę „podniesioną” względem zera o 5 V.
Tryb AC
W trybie AC na wejściu znajduje się kondensator separujący, który blokuje składową stałą. Oscyloskop pokazuje głównie zmiany napięcia w czasie, czyli składową zmienną.
Ten tryb stosuje się np. do obserwacji małych tętnień na dużym napięciu stałym. Nie nadaje się jednak do pomiaru wartości składowej stałej, bo zostaje ona odcięta.
Tryb GND
Tryb GND odłącza sygnał wejściowy i zwiera wejście toru pomiarowego do masy oscyloskopu. Służy do ustawienia linii odniesienia, czyli poziomu 0 V na ekranie.
ADD
Funkcja ADD nie jest sprzężeniem wejścia. Oznacza dodawanie sygnałów z dwóch kanałów oscyloskopu.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
Jeżeli trzeba zmierzyć stałą część napięcia, wybiera się tryb DC. Tryb AC usuwa składową stałą, a GND służy tylko do ustawienia zera.