Trwałe łączenie tworzyw sztucznych
Słownik kwalifikacji ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
Trwałe łączenie tworzyw sztucznych polega na połączeniu elementów w taki sposób, aby ich rozdzielenie bez uszkodzenia połączenia lub samych części było niemożliwe albo nieopłacalne. W mechatronice dotyczy to np. obudów, uchwytów, osłon, zbiorników, przewodów z tworzyw oraz elementów konstrukcyjnych.
Najczęściej stosowane techniki
Do trwałego łączenia elementów z tworzyw sztucznych stosuje się przede wszystkim:
- spawanie tworzyw sztucznych – łączenie przez uplastycznienie lub stopienie materiału w miejscu styku, często z użyciem spoiwa z podobnego tworzywa,
- zgrzewanie – połączenie powstaje pod wpływem temperatury, nacisku lub energii, np. zgrzewanie ultradźwiękowe, oporowe, gorącą płytą,
- klejenie – wykorzystuje klej dobrany do rodzaju tworzywa, np. epoksydowy, cyjanoakrylowy, poliuretanowy lub rozpuszczalnikowy.
Czego nie zalicza się do trwałego łączenia?
Zaginanie nie jest techniką łączenia elementów. Jest to metoda kształtowania lub odkształcania elementu, np. nadania mu odpowiedniego kąta, profilu albo zaczepu. Samo zaginanie nie powoduje połączenia dwóch oddzielnych części w jedną całość.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawiają się techniki: spawanie, zgrzewanie, klejenie, to są one typowymi metodami trwałego łączenia tworzyw sztucznych. Natomiast zaginanie należy kojarzyć z obróbką plastyczną lub formowaniem, a nie z łączeniem.