Wyłącznik nadprądowy
Słownik kwalifikacji ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
Wyłącznik nadprądowy to aparat zabezpieczający obwód elektryczny przed skutkami zbyt dużego prądu. Potocznie bywa nazywany „bezpiecznikiem automatycznym” lub „eską”. Na schematach często oznacza się go literą F oraz opisem, np. B16.
Co oznacza zapis B16?
Oznaczenie B16 informuje o dwóch cechach aparatu:
- B – charakterystyka wyzwalania, stosowana najczęściej w obwodach o niewielkich prądach rozruchowych,
- 16 – prąd znamionowy, czyli 16 A.
Jeżeli prąd w obwodzie przekroczy dopuszczalną wartość, wyłącznik nadprądowy samoczynnie rozłączy obwód.
Liczba biegunów
Wyłączniki nadprądowe mogą być:
- jednobiegunowe – do obwodów jednofazowych,
- dwubiegunowe – do rozłączania przewodu fazowego i neutralnego,
- trójbiegunowe – do obwodów trójfazowych,
- czterobiegunowe – do trzech faz i przewodu neutralnego.
W układzie z silnikiem trójfazowym najczęściej stosuje się aparat trójbiegunowy, ponieważ zabezpiecza trzy przewody fazowe.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na schemacie wyłącznik nadprądowy można rozpoznać po:
- oznaczeniu typu B16, C10, C16 itp.,
- symbolu kilku połączonych torów prądowych,
- oznaczeniu literowym, np. F2,
- umieszczeniu w torze zasilania przed stycznikami lub odbiornikiem.
Różnica względem RCD
Wyłącznik nadprądowy chroni głównie przed przeciążeniem i zwarciem. Wyłącznik różnicowoprądowy, oznaczany często jako 30 mA, służy do ochrony przeciwporażeniowej i wykrywania prądu upływu. Nie należy ich mylić.