Wyłącznik różnicowoprądowy oznaczany często jako RCD jest aparatem zabezpieczającym stosowanym w instalacjach elektrycznych niskiego napięcia. Jego zadaniem jest szybkie odłączenie zasilania, gdy pojawi się prąd różnicowy, czyli różnica między prądem wpływającym do obwodu a prądem z niego wracającym.
Zasada działania
W prawidłowo działającym obwodzie suma prądów w przewodach roboczych jest równa zeru. Jeżeli część prądu zacznie płynąć inną drogą, np. przez uszkodzoną izolację, obudowę urządzenia lub ciało człowieka do ziemi, wyłącznik RCD wykrywa tę różnicę i wyłącza obwód.
Zastosowanie
Wyłączniki różnicowoprądowe stosuje się jako element ochrony przeciwporażeniowej i ochrony przeciwpożarowej. W instalacjach domowych często spotyka się RCD o znamionowym prądzie różnicowym 30 mA, przeznaczone do ochrony ludzi przed porażeniem.
Ważne informacje egzaminacyjne
- RCD nie zastępuje zabezpieczenia nadprądowego, np. wyłącznika nadprądowego.
- RCD wymaga prawidłowo wykonanego przewodu ochronnego PE.
- W układzie TN-C nie stosuje się RCD w części instalacji z przewodem PEN.
- RCD może być stosowany w układach TN-S i TN-C-S po rozdziale przewodu PEN na PE i N.
Typowe oznaczenia
Na schematach i aparatach można spotkać oznaczenia: RCD, IΔn, np. 30 mA, 100 mA, 300 mA. W pytaniach egzaminacyjnych poprawną odpowiedzią dotyczącą ochrony w instalacjach niskonapięciowych często jest właśnie wyłącznik różnicowoprądowy.