Wyłącznik różnicowoprądowy
Słownik kwalifikacji ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD, RCCB) to aparat zabezpieczający, który odłącza zasilanie, gdy wykryje różnicę między prądem wpływającym do obwodu a prądem z niego wracającym. Taka różnica oznacza, że część prądu odpływa inną drogą, np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka do ziemi.
Jak go rozpoznać?
Na obudowie wyłącznika różnicowoprądowego często znajdują się oznaczenia:
- RCD lub FI,
- prąd znamionowy, np. 40 A,
- znamionowy prąd różnicowy, np. IΔn = 0,03 A lub 30 mA,
- przycisk TEST oznaczony zwykle literą T.
Przycisk testowy jest bardzo charakterystyczny — służy do sprawdzenia, czy mechanizm wyzwalający działa poprawnie.
Do czego służy?
RCD jest elementem ochrony przeciwporażeniowej. Chroni ludzi przed skutkami dotyku pośredniego i ogranicza ryzyko pożaru spowodowanego prądami upływowymi. W instalacjach domowych często stosuje się wyłączniki o czułości 30 mA.
Czego nie zabezpiecza?
Typowy wyłącznik różnicowoprądowy nie chroni przed przeciążeniem ani zwarciem. Do tego służy wyłącznik nadprądowy. Dlatego w rozdzielnicach RCD zwykle współpracuje z zabezpieczeniami nadprądowymi.
Ważne rozróżnienie
- RCD – reaguje na prąd upływu.
- Wyłącznik nadprądowy – reaguje na przeciążenie i zwarcie.
- Wyłącznik silnikowy – zabezpiecza silnik przed przeciążeniem i zwarciem.
- Wyłącznik krańcowy – wykrywa położenie elementu maszyny.